Airco vermogen berekenen

Berekeningsresultaten:
Berekeningsmethode → (hoe het resultaat wordt verkregen) Een vraag stellen
Was de calculator nuttig?
Nee
Nuttige rekenmachines

Over de berekening van aircovermogen

De resultaten zijn benaderend. Controleer de berekeningen vóór gebruik aan de hand van de geldende normen en raadpleeg een specialist. De ontwikkelaar is niet verantwoordelijk voor de gevolgen van gebruik zonder projectverificatie.

De calculator schat het vereiste aircovermogen van een ruimte en toont het resultaat in kW en BTU/h. De berekening is opgebouwd als de som van warmtelasten door het luchtvolume, aanwezige personen, huishoudelijke apparaten en gekozen correctiefactoren voor gebruiksomstandigheden.

Richtwaarden en aanbevelingen

Totaalformule en volgorde van berekenen

Totaal koelvermogen Q (kW) wordt verkregen door afzonderlijke componenten op te tellen. Alle componenten worden in kW berekend. Als een optie niet is ingeschakeld, is de bijbehorende toeslag 0.

Q = Q1 + Q2 + Q3 + Qvent + Qtop + Q20

Ruimtevolume en basislast uit de lucht

Ruimtevolume V (m³) wordt berekend uit vloeroppervlak S (m²) en plafondhoogte h (m).

V = S × h

Basislast per volume Q1 (kW) wordt berekend met een specifieke richtwaarde q en correcties voor zoninstraling en beglazing.

Q1 = (q × ksun × kglass / 1000) × V

Specifieke richtwaarde wordt genomen als q = 35 W/m³. Dit is een praktische schatting voor een snelle selectie in typische woonruimtes.

Factor voor zoninstraling ksun wordt gekozen als 1.00, 1.15 of 1.25, om hogere warmtelasten bij meer zon te benaderen.

Factor voor beglazing kglass wordt alleen toegepast als beglazing wordt meegenomen. Typische waarden: 1.00, 1.10, 1.20.

Warmtelast door personen

Personenlast Q2 (kW) wordt berekend uit het aantal personen n en een richtwaarde per persoon.

Q2 = n × 0.10

Richtwaarde per persoon is 0.10 kW en komt overeen met lichte activiteit binnenshuis.

Warmtelast door huishoudelijke apparaten

Apparaatlast Q3 (kW) zet het totale elektrische vermogen van apparaten Pel (W) om naar een warmtetoeslag.

Q3 = Pel × 0.0003

Omrekenfactor 0.0003 betekent ongeveer 0.30 kW warmtelast per 1000 W totaal apparaatvermogen.

Correctie voor ventilatie op basis van luchtwisselingsgraad

Ventilatietoeslag Qvent (kW) houdt rekening met de last om toevoerlucht te koelen. Deze wordt alleen meegenomen als ventilatie is ingeschakeld en hangt af van de luchtwisselingsgraad N (1/h) en het volume V (m³).

Qvent = N × V × 0.0075

Coefficient 0.0075 geeft een typische orde van grootte voor snelle dimensionering. Als N toeneemt, neemt Qvent lineair toe.

  • Voor woonruimtes worden vaak N = 0.5-1.0 gebruikt.
  • Voor keukens, badkamers, werkplaatsen en ruimtes met meer vocht worden vaak N = 1.5-3.0 en hoger gebruikt.
  • Als de luchtwisseling in een ontwerp is vastgelegd, wordt meestal die waarde N gebruikt.

Correcties voor bovenste verdieping en een lagere doeltemperatuur

Bovenste verdieping voegt een aandeel van de basislast Q1 toe.

Qtop = 0.15 × Q1

Doeltemperatuur rond 20°C voegt een veiligheidsmarge toe aan de som van het basisdeel en de toeslag voor de bovenste verdieping.

Q20 = 0.20 × (Q1 + Qtop)

Betekenis van de coëfficiënten 0.15 en 0.20 is het benaderen van typisch zwaardere koelcondities op hogere niveaus en een strenger temperatuordoel.

Hoe het aanbevolen vermogensbereik wordt gevormd

Aanbevolen bereik wordt uit het totaal Q afgeleid om de dichtstbijzijnde standaardgrootte met een kleine marge te kiezen.

Qmin = 0.95 × Q

Qmax = 1.15 × Q

Selectieregel is eenvoudig. Als het nominale koelvermogen van het toestel tussen Qmin en Qmax ligt, is deze keuze meestal stabiel bij normale weers- en gebruiksvariaties.

Omrekening van het resultaat naar BTU/h

De eenheid BTU/h wordt gebruikt om te vergelijken met de gangbare aanduiding van huishoudelijke airconditioners. De omrekening gebruikt een constante factor.

BTU/h ≈ kW × 3412.142

Omrekenfactor is 3412.142 BTU/h per 1 kW koelvermogen.

Verwijzing naar normen

EN 14511 beschrijft testmethoden en regels voor het bepalen van de prestaties van airconditioners en warmtepompen. De berekende Q kan worden vergeleken met het nominale koelvermogen dat volgens EN 14511 is opgegeven.

EN 16798-1 geeft benaderingen voor ventilatieontwerp en doelwaarden voor het binnenklimaat. Als de luchtwisselingsgraad N door een ontwerp of door eisen voor binnenluchtkwaliteit is vastgelegd, moet Qvent met die N worden berekend.

FAQs

Waarom is de berekening gebaseerd op volume en niet alleen op oppervlakte?

Het basisdeel Q1 is evenredig met de hoeveelheid lucht in de ruimte, daarom wordt het volume V = S × h gebruikt. Bij dezelfde vloeroppervlakte maar een andere plafondhoogte verandert het vereiste koelvermogen in kW.

Wat is het verschil tussen koelvermogen en elektrisch verbruik?

Koelvermogen Q is de hoeveelheid warmte die uit de ruimte moet worden afgevoerd. Het elektrische verbruik hangt af van de efficiëntie van het toestel en is meestal lager dan Q.

Wanneer beïnvloedt ventilatie het resultaat het meest?

Als de luchtwisselingsgraad N hoog is of het volume V groot is, groeit de toeslag Qvent lineair en kan deze vergelijkbaar worden met het basisdeel Q1. Bij continue toevoer van buitenlucht leidt het negeren van ventilatie vaak tot onderschatting van het benodigde vermogen.

Waarom worden de correcties 0.15 en 0.20 gebruikt?

De factor 0.15 weerspiegelt typisch hogere warmtelasten op de bovenste verdieping. De factor 0.20 voegt een marge toe voor een strenger doel rond 20°C, waarbij intensiever koelen nodig is.

Hoe kies ik een toestel met het bereik Qmin-Qmax?

Vergelijk het nominale koelvermogen van het toestel met het interval van Qmin tot Qmax. Binnen het bereik liggen betekent meestal een balans tussen risico op te weinig vermogen en risico op overdimensionering onder gangbare omstandigheden.