Met deze calculator kun je isolatie berekenen voor binnen- en buitenmuren. De berekening geeft het te isoleren muuroppervlak, het benodigde volume isolatiemateriaal en de geschatte kosten. Daarbij wordt rekening gehouden met de afmetingen van de muren, raam- en deuropeningen, driehoekige geveltoppen, isolatiedikte en een toeslag voor snijverlies.
Basisoppervlak van de muren. Dit wordt berekend door de totale lengte van de te isoleren muren te vermenigvuldigen met de hoogte. Afmetingen in centimeters worden naar meters omgerekend door ze te delen door 100. Het resultaat wordt uitgedrukt in m2.
Swall = L × H
L is de totale muurlengte in meters en H de muurhoogte in meters. Bij verschillende hoogtes wordt een gemiddelde hoogte gebruikt. Voor een nauwkeuriger resultaat moet dit gemiddelde worden gewogen naar de lengte van elk muurdeel.
Oppervlak van de openingen. Voor elk type raam of deur wordt het oppervlak van één opening berekend door de breedte met de hoogte te vermenigvuldigen. Daarna wordt dit vermenigvuldigd met het aantal gelijke openingen. Openingen met verschillende afmetingen worden afzonderlijk berekend en de oppervlakken worden opgeteld.
Sopen = Σ (a × b × n)
a en b zijn de breedte en hoogte van een opening in meters, n is het aantal gelijke openingen. Het symbool Σ staat voor de som van de oppervlakken van alle meegenomen raam- en deurtypen. De openingen worden alleen afgetrokken als deze optie is ingeschakeld.
Driehoekige geveltoppen. Het oppervlak van één geveltop is de helft van de breedte van de basis vermenigvuldigd met de hoogte van de basis tot de top. Bij meerdere gelijke geveltoppen wordt het resultaat vermenigvuldigd met hun aantal.
Sgable = (a × h / 2) × n
a is de breedte van de basis van de geveltop in meters, h de driehoekshoogte in meters en n het aantal geveltoppen. De formule gaat uit van een driehoekige geveltop. Het berekende oppervlak wordt bij het totale muuroppervlak opgeteld.
Netto geometrisch oppervlak. Van het oppervlak van de rechthoekige muren wordt het totale oppervlak van de meegerekende ramen en deuren afgetrokken. Vervolgens wordt het oppervlak van de geveltoppen toegevoegd. Als de uitkomst negatief is, gebruikt de calculator nul.
Snet = max(0, Swall - Sopen + Sgable)
Als het aftrekken van openingen is uitgeschakeld, wordt hun oppervlak als nul beschouwd. Ook geveltoppen tellen niet mee wanneer de bijbehorende optie is uitgeschakeld.
Verliesfactor. Het berekende oppervlak wordt verhoogd met het gekozen percentage voor zaag- en snijwerk, reststukken en mogelijk beschadigd materiaal. De standaardtoeslag is 10%, overeenkomend met een factor 1,10. Voor eenvoudige oppervlakken wordt vaak 5% aangehouden, terwijl gevels met veel openingen of complexe vormen 10-15% kunnen vergen.
Sreq = Snet × (1 + r / 100)
r is de toeslag voor snijverlies in procenten. Bij een netto oppervlak van 100 m2 en een toeslag van 10% bedraagt de berekende materiaalbehoefte bijvoorbeeld 110 m2. De toeslag vergroot de aan te schaffen hoeveelheid materiaal, niet het werkelijke muuroppervlak.
Isolatievolume. Het oppervlak inclusief snijverlies wordt vermenigvuldigd met de dikte van de isolatielaag. Een dikte in millimeters wordt omgerekend naar meters door deze te delen door 1000.
V = Sreq × (t / 1000)
V is het isolatievolume in m3 en t de laagdikte in millimeters. Voor 110 m2 inclusief snijverlies en een dikte van 100 mm is bijvoorbeeld 11 m3 isolatiemateriaal nodig.
Isolatiedikte. Voor muren worden vaak isolatieplaten van 50, 100, 150 of 200 mm gebruikt. De juiste dikte hangt af van het muurmateriaal, de klimatologische omstandigheden en de vereiste thermische prestaties. Bij een gelijk oppervlak verdubbelt het materiaalvolume als de dikte wordt verdubbeld.
Isolatiekosten. Als de kostenberekening is ingeschakeld, wordt het benodigde volume inclusief snijverlies vermenigvuldigd met de prijs per kubieke meter.
C = V × P
C is de totale prijs en P de prijs per 1 m3. Het resultaat wordt weergegeven in dezelfde valuta als de ingevoerde prijs. De berekening gebruikt het volume zonder afronding naar hele verpakkingen.
Relevante Europese normen voor isolatiematerialen zijn EN 13162 'Materialen voor de thermische isolatie van gebouwen. Fabrieksmatig vervaardigde producten van minerale wol (MW). Specificatie', EN 13163 'Materialen voor de thermische isolatie van gebouwen. Fabrieksmatig vervaardigde producten van geëxpandeerd polystyreen (EPS). Specificatie' en EN 13164 'Materialen voor de thermische isolatie van gebouwen. Fabrieksmatig vervaardigde producten van geëxtrudeerd polystyreenschuim (XPS). Specificatie'.
Deze normen stellen eisen aan de eigenschappen van de betreffende isolatieproducten. De benodigde hoeveelheid wordt berekend op basis van geometrische afmetingen en de gekozen toeslag voor snijverlies. Dit percentage is geen door deze normen voorgeschreven factor.
Bij verschillende muurhoogtes kun je een naar lengte gewogen gemiddelde hoogte gebruiken. Deel hiervoor het totale oppervlak van alle rechthoekige muurdelen door hun gezamenlijke lengte. Dit geeft een nauwkeuriger schatting van de isolatiebehoefte dan een eenvoudig rekenkundig gemiddelde van de hoogtes.
Door openingen af te trekken wordt de berekende hoeveelheid isolatiemateriaal kleiner, vooral bij veel glasoppervlak. Voor de isolatie van raam- en dagkanten is echter extra materiaal nodig. Die oppervlakken worden niet automatisch meegenomen in de geometrische berekening.
Het netto oppervlak is het daadwerkelijk te isoleren gedeelte, terwijl het oppervlak inclusief verlies de geschatte materiaalbehoefte aangeeft. Bij 10% toeslag wordt voor elke 10 m2 muur 1 m2 extra isolatiemateriaal gerekend. Zo worden verliezen bij het op maat snijden van isolatieplaten opgevangen.
Bij een gelijk muuroppervlak neemt het isolatievolume recht evenredig toe met de dikte. Zo is voor 100 m2 bij 50 mm zonder snijverlies 5 m3 nodig, en bij 100 mm 10 m3. Gebruik voor een betrouwbare schatting de werkelijke dikte van de gekozen platen.
Het oppervlak van driehoekige geveltoppen wordt bij dat van de hoofdmuren opgeteld voordat de toeslag voor snijverlies wordt toegepast. Elke geveltop wordt berekend uit de breedte van de basis en de hoogte tot de top. Als er ramen in de geveltoppen zitten, kunnen hun oppervlakken worden meegenomen bij de totale aftrek van openingen.