Met deze calculator kun je muurverf berekenen op basis van het te schilderen oppervlak, het aantal verflagen en de ondergrond. De calculator voor verfverbruik geeft de benodigde hoeveelheid in liters voor afzonderlijke muren en complete kamers. Ook de hoeveelheid voorstrijk voor één laag op hetzelfde oppervlak kan worden berekend.
Rechthoekige kamer. Het totale oppervlak van de vier muren wordt bepaald aan de hand van de lengte A, breedte B en hoogte H van de kamer. Alle afmetingen worden ingevoerd in meters en het resultaat wordt weergegeven in m2.
S = 2 × (A + B) × H
Afzonderlijke muur. Het oppervlak wordt berekend door de lengte L te vermenigvuldigen met de hoogte H. Deze methode is ook geschikt voor een onregelmatig gevormde kamer als eerst de gezamenlijke muurlengte is bepaald.
S = L × H
Bekend oppervlak. Als het muuroppervlak al is berekend, wordt de waarde in m2 rechtstreeks gebruikt. Er worden geen extra geometrische berekeningen uitgevoerd.
Oppervlak van openingen. Voor elk type opening worden breedte en hoogte vermenigvuldigd. Het resultaat voor één opening wordt vermenigvuldigd met het aantal gelijke openingen. De oppervlakken van ramen en deuren worden opgeteld. Als het totale oppervlak al bekend is, wordt dat rechtstreeks gebruikt.
Sopen = nw × bw × hw + nd × bd × hd
Hier staat n voor het aantal openingen, b voor de breedte en h voor de hoogte. De indices w en d verwijzen respectievelijk naar ramen en deuren.
Netto schilderoppervlak. Als de openingen worden afgetrokken, wordt hun gezamenlijke oppervlak van het totale muuroppervlak afgetrokken. Is het oppervlak van de openingen groter dan dat van de muren, dan wordt het resultaat begrensd op 0 m2. Zonder aftrek wordt het volledige muuroppervlak gebruikt.
Spaint = max(0, S - Sopen)
Specifiek verbruik. De dekking kan worden opgegeven in m2/l of ml/m2. De eerste eenheid geeft aan hoeveel vierkante meter één liter met één verflaag kan bedekken. De tweede geeft het aantal milliliters aan dat per vierkante meter voor één laag nodig is.
Omrekening van eenheden. Voor de volumeberekening wordt het verbruik in ml/m2 gebruikt. Bij een opgegeven dekking in m2/l wordt de omgekeerde verhouding toegepast:
q = 1000 / R
Hier is R de dekking in m2/l en q het verbruik in ml/m2. Bijvoorbeeld: 8 m2/l komt overeen met 125 ml/m2. Voor de berekening wordt het verbruik afgerond op een geheel aantal ml/m2.
Afronden bij het wisselen van eenheden. Bij omzetting naar ml/m2 wordt afgerond op de dichtstbijzijnde 10 ml/m2. Bij terugomrekening wordt afgerond op 0.1 m2/l. Door herhaaldelijk te wisselen kunnen de ingevoerde waarde en de uitkomst dus iets veranderen.
Praktische richtwaarden. Binnenverf heeft vaak een dekking van ongeveer 6-10 m2/l per laag, ongeveer gelijk aan 100-167 ml/m2. Het werkelijke verbruik hangt af van de samenstelling, dekkracht en aanbrengomstandigheden. Gebruik bij voorkeur de gegevens van de fabrikant van het gekozen product.
Verbruikscorrectie. Na vaststelling van het basisverbruik wordt een factor toegepast voor de eigenschappen van de ondergrond. De calculator gebruikt de volgende waarden:
1.00.1.10.1.20.1.35.1.50.Een factor van 1.20 verhoogt het geschatte verfverbruik met 20%, terwijl 1.50 dit met 50% verhoogt ten opzichte van een glad, voorbereid oppervlak. Dit zijn indicatieve aannames van de calculator en geen voorgeschreven waarden uit Europese normen.
Eén laag. Het netto schilderoppervlak Spaint wordt vermenigvuldigd met het specifieke verbruik q en de ondergrondfactor k. Het resultaat in milliliters wordt gedeeld door 1000 om liters te verkrijgen.
V1 = Spaint × q × k / 1000
Meerdere lagen. Het totale verfvolume wordt berekend door het volume van één laag te vermenigvuldigen met het aantal lagen N. De berekening gaat uit van 1 tot 3 lagen. Voor iedere laag geldt hetzelfde specifieke verbruik en dezelfde ondergrondfactor.
Vtotal = V1 × N
Bij een oppervlak van 40 m2, een verbruik van 150 ml/m2 en een factor van 1.20 is bijvoorbeeld 7.2 l voor één laag en 14.4 l voor twee lagen nodig. De eindvolumes worden weergegeven met een nauwkeurigheid van 0.01 l.
Verbruik van voorstrijk. De eenheden worden op dezelfde manier omgerekend als bij verf. Het verbruik kan worden ingevoerd in m2/l of ml/m2. Intern wordt het omgerekend naar ml/m2 en afgerond op een geheel getal.
Hoeveelheid voorstrijk. De berekening betreft één laag op het netto schilderoppervlak. Dit oppervlak wordt vermenigvuldigd met het specifieke verbruik van voorstrijk, waarna het resultaat wordt omgerekend naar liters.
Vprimer = Spaint × qprimer / 1000
Hier staat qprimer voor het specifieke verbruik van voorstrijk in ml/m2. De ondergrondfactoren die voor verf gelden, worden niet toegepast op voorstrijk. Het verbruik van voorstrijk verandert de berekende hoeveelheid verf niet.
Rekenaannames. Voor alle lagen wordt hetzelfde verfverbruik aangenomen. Verschillen tussen de eerste en volgende lagen worden niet afzonderlijk berekend. Structuur en absorptie van de ondergrond worden weergegeven met één factor. Er wordt geen extra reserve of afzonderlijk materiaalverlies bij het aanbrengen toegevoegd.
Nauwkeurigheid van het resultaat. Afmetingen worden verwerkt in meters, oppervlakken getoond met een nauwkeurigheid van 0.01 m2 en volumes van 0.01 l. Tussentijdse oppervlakken worden niet afgerond voordat het verbruik wordt berekend. Daarom kan de uitkomst enigszins afwijken van een handmatige berekening met afgeronde oppervlakken.
EN 13300:2022 'Verven en vernissen. Verven en vernissen voor binnenmuren en plafonds. Classificatie'. Deze norm stelt een systeem vast voor het indelen van coatings op basis van hun eigenschappen. Ze helpt verfproducten te vergelijken, maar schrijft geen algemeen verbruik per vierkante meter voor.
EN ISO 6504-3:2019 'Verven en vernissen. Bepaling van het dekkend vermogen. Deel 3. Bepaling van het dekkend vermogen van verf voor metselwerk, beton en binnentoepassingen'. Deze norm beschrijft methoden om het dekkend vermogen vast te stellen. Dat bepaalt mede hoe goed de ondergrond bij een bepaald verfverbruik wordt afgedekt.
EN ISO 11998:2026 'Verven en vernissen. Bepaling van de weerstand van coatings tegen nat schrobben'. Deze norm beschrijft een proef voor de weerstand tegen herhaald nat schrobben. Die eigenschap geeft informatie over de gebruiksprestaties en is geen factor voor het verfverbruik.
Deze normen hebben betrekking op de eigenschappen en beproeving van coatings. De ondergrondfactoren en hoeveelheidsformules van de calculator dienen voor een voorlopige verbruiksschatting en zijn geen berekeningseisen uit deze normen.
Het verbruik hangt af van de absorptie en structuur van de ondergrond. Voor een gladde, voorbereide muur geldt factor 1.00, voor een poreuze ondergrond 1.50. Bij verder gelijke gegevens is het geschatte verbruik op de poreuze ondergrond dus 50% hoger.
Gebruik waar mogelijk de waarde van de fabrikant van de gekozen verf. Staat op de verpakking een dekking in m2/l, dan kun je die rechtstreeks invoeren zonder zelf naar ml/m2 om te rekenen. Het werkelijke verbruik kan afwijken door de toestand van de ondergrond en de aanbrengtechniek.
De calculator veronderstelt voor elke laag hetzelfde verbruik, zodat het volume recht evenredig is met het aantal lagen. In de praktijk kan de eerste laag meer materiaal opnemen, vooral op zuigende ondergronden. Dat verschil wordt niet apart berekend, terwijl de ondergrondeigenschappen wel in de algemene factor zijn opgenomen.
Door openingen af te trekken neemt het schilderoppervlak af, en daarmee het berekende verfvolume. Bij grote ramen of meerdere deuren kan dit een merkbaar verschil geven. Kleine openingen hebben meestal minder invloed, maar aftrekken maakt de oppervlakteberekening nauwkeuriger.
In tegenstelling tot verf wordt voorstrijk rechtstreeks berekend op basis van het opgegeven verbruik, zonder extra ondergrondfactor. Er wordt aangenomen dat de ingevoerde waarde past bij het product en het behandelde materiaal. Gebruik voor sterk zuigende ondergronden de bijbehorende verbruiksgegevens van de fabrikant.