Deze calculator schat het te schilderen oppervlak van een metalen element, het totale verfverbruik, het aantal blikken en de geschatte kosten. De berekening is geschikt voor een voorlopige materiaalinschatting bij het schilderen van ronde buis, I-profiel, U-profiel, hoekprofiel, rechthoekig profiel, T-profiel en plaatstaal. Het resultaat helpt om vooraf het aankoopvolume te bepalen en meerdere coatingopties te vergelijken op verbruik en budget.
Te schilderen oppervlak. Eerst bepaalt de calculator het buitenoppervlak van het metaal in m2 op basis van de ingevoerde lineaire afmetingen in mm. Daarvoor wordt het ontwikkelde oppervlak gebruikt, dus de som van de te schilderen vlakken of de lengte van de aangenomen buitenomtrek van de doorsnede vermenigvuldigd met de lengte van het element.
Omrekening van eenheden. Omdat de afmetingen in mm worden ingevoerd, wordt het product van de afmetingen gedeeld door 1 000 000 om het oppervlak in m2 te verkrijgen. Daardoor is het resultaat vergelijkbaar met de verfverbruikswaarde, die meestal wordt opgegeven in l/m2.
Ronde buis of ronde staaf. Het manteloppervlak wordt berekend met de formule voor het cilindrische oppervlak:
A = π × d × L / 1 000 000
Hierbij is d de diameter in mm en L de lengte in mm. Eindvlakken worden niet in de berekening meegenomen, waardoor deze methode geschikt is voor lange elementen waarbij het manteloppervlak het grootste deel van het totale oppervlak vormt.
I-profiel. Voor een vereenvoudigde schatting gebruikt de calculator de som van de buitenste delen van de doorsnede en vermenigvuldigt daarna het resultaat met de lengte:
A = (4 × b - 2 × t + 2 × h) × L / 1 000 000
Hierbij is b de flensbreedte, t de lijfdikte, h de profielhoogte en L de lengte. Deze aanpak geeft een snelle schatting zonder rekening te houden met afrondingsstralen en lokaal verdikte zones.
U-profiel. Het oppervlak wordt op vergelijkbare wijze berekend via de totale lengte van de buitenlijnen van de doorsnede:
A = (2 × h + 4 × b - 2 × s) × L / 1 000 000
Hierbij is h de hoogte, b de flensbreedte, s de lijfdikte en L de lengte. Dit is een berekening van het ontwikkelde oppervlak op basis van een aangenomen profielvorm, zonder correctie voor stralen en tapsheid.
Hoekprofiel. Het oppervlak van een hoekprofiel wordt berekend uit de som van de twee benen aan beide zijden:
A = (2 × a + 2 × b) × L / 1 000 000
Hierbij zijn a en b de beenbreedten en is L de lengte. Deze methode is geschikt voor een voorlopige schatting van het verfverbruik op het buitenoppervlak van het profiel.
Rechthoekig profiel. In de berekening wordt de aangenomen som van de twee doorsnedeafmetingen gebruikt:
A = (2 × h + 2 × t) × L / 1 000 000
Hierbij zijn h en t de ingevoerde profielafmetingen en is L de lengte. Het resultaat weerspiegelt het geometrische model dat in deze calculator is ingebouwd en is specifiek bedoeld als benaderende schatting van het te schilderen oppervlak.
T-profiel. Voor een T-profiel gebruikt de calculator een vereenvoudigd model van het ontwikkelde buitenoppervlak:
A = (2 × b + 2 × h) × L / 1 000 000
Hierbij is b de flensbreedte, h de profielhoogte en L de lengte. Deze methode is praktisch om snel het verfvolume voor gangbare elementen te bepalen.
Plaat. Het plaatoppervlak wordt berekend als de oppervlakte van een rechthoek:
A = b × h / 1 000 000
Hierbij zijn b en h de plaatafmetingen in mm. In deze vorm bepaalt de calculator slechts één zijde. Bij het schilderen van beide zijden wordt het totale oppervlak daarom meestal als tweemaal het resultaat genomen.
Specifiek verbruik. Nadat het oppervlak is berekend, vermenigvuldigt de calculator dit met het verfverbruik in l/m2 en met het aantal lagen. Het totale verfvolume wordt bepaald met de formule:
V = A × q × n
Waarbij A het te schilderen oppervlak in m2 is, q het verfverbruik in l/m2 en n het aantal lagen. In de calculator wordt het volumieresultaat afgerond op 0,01 l.
Typische standaardwaarden. Wanneer een verfsoort wordt geselecteerd, wordt automatisch een indicatieve verbruikswaarde toegepast: acryl - 0,25 l/m2, olieverf - 0,12 l/m2, emailverf - 0,15 l/m2. Deze waarden zijn richtwaarden en kunnen afwijken van het technisch gegevensblad van een specifiek product.
Aantal lagen. Als de coating in 1, 2 of 3 lagen wordt aangebracht, vermenigvuldigt de calculator het verbruik lineair met dat aantal. Dat betekent dat voor elke laag hetzelfde verbruik wordt aangenomen, zonder reductiefactor voor volgende lagen.
Aantal blikken. Nadat het totale verfvolume in liters is berekend, wordt het benodigde aantal blikken bepaald met de formule:
N = ceil(V / Vcan)
Waarbij V het totale verfverbruik in l is, Vcan het volume van één blik in l is en ceil betekent afronden naar boven op het volgende gehele getal. Dit betekent dat zelfs een kleine resthoeveelheid de aankoop van nog een volledig blik vereist.
Kosten. De totale kosten worden berekend als het product van het aantal blikken en de prijs van één blik:
C = N × P
Waarbij N het aantal blikken is en P de prijs per blik. Het resultaat is geschikt voor een voorlopige aankoopinschatting.
Toestand van het oppervlak. In de berekening wordt geen afzonderlijke factor toegepast voor roest, oude coating, ruwheid, lassen, perforaties, randen, eindvlakken of verliezen bij spuitapplicatie. In de praktijk verhogen deze factoren het werkelijke verbruik vaak ten opzichte van de geometrische berekening.
Praktische toeslag. Voor een werkelijke aankoop wordt vaak een toeslag van ongeveer 5-15% toegevoegd voor verliezen, correctie van laagdikte en materiaal dat in de verpakking achterblijft. Bij zeer ruwe of gecorrodeerde oppervlakken kan deze toeslag hoger zijn.
EN ISO 12944. Deze normenreeks over de bescherming van staalconstructies tegen corrosie met verfsystemen wordt gebruikt als referentie voor de keuze van het coatingsysteem, de gebruiksomstandigheden en de verwachte duurzaamheid. Deze calculator controleert niet of het systeem voldoet aan de omgevingscategorie, maar de logica voor het schatten van oppervlak en verfvolume is nuttig in de fase van voorlopige materiaalkeuze.
EN ISO 8501-1. Deze norm beschrijft de graden van oppervlaktevoorbehandeling van staal vóór het schilderen. Bij dezelfde geometrie kan het werkelijke verfverbruik juist door de kwaliteit van de ondergrondvoorbereiding merkbaar verschillen.
EN ISO 2808. Deze norm heeft betrekking op de meting van de dikte van verflagen. Als in een project of technisch gegevensblad een bepaalde droge laagdikte of natte laagdikte is voorgeschreven, moet het geschatte verbruik aanvullend worden vergeleken met de gegevens van de fabrikant.
De calculator bepaalt het verbruik op basis van het geometrische oppervlak en het opgegeven specifieke verbruik in l/m2. In werkelijke omstandigheden wordt het verfverbruik voor metaal beïnvloed door oppervlakteruwheid, roest, de applicatiemethode, gereedschapsverliezen en de vereiste laagdikte.
Ja, in de calculator verhoogt elke extra laag het totale verbruik lineair. Als de fabrikant het verbruik voor één laag opgeeft, wordt het totale verfvolume voor metaal bepaald door te vermenigvuldigen met het aantal lagen.
Ja, de calculator voor verfverbruik op metaal gebruikt afzonderlijke geometrische formules voor verschillende gewalste staalprofielen. Dit is praktisch voor een voorlopige schatting van het te schilderen oppervlak en het benodigde verfvolume voor gangbare stalen elementen.
Verf wordt in volledige verpakkingen gekocht, dus zelfs bij een kleine restbehoefte voegt de berekening nog een blik toe. Dit principe maakt de aankoopinschatting en de kosten van het schilderen van metaal vanaf het begin realistischer.
Een toeslag is vooral nuttig bij het schilderen van oud metaal, complexe profielen, randen, gelaste verbindingen en bij spuitapplicatie. Voor een voorlopige aankoop wordt vaak 5-15% toegevoegd, terwijl de toeslag onder zwaardere omstandigheden wordt gekozen op basis van praktijkervaring en aanbevelingen van de fabrikant.