Kalkulator przekroju przewodu służy do wyznaczania minimalnego przekroju żyły kabla na podstawie prądu lub mocy obciążenia. Obliczenia uwzględniają materiał przewodu, liczbę faz, długość linii, dopuszczalny spadek napięcia oraz warunki pracy. Narzędzie jest stosowane przy projektowaniu instalacji elektrycznych niskiego napięcia w budynkach mieszkalnych i użytkowych.
Prąd obciążenia jest wielkością podstawową do doboru przekroju. Jeżeli użytkownik podaje bezpośrednio prąd I w amperach, jest on przyjmowany jako prąd obliczeniowy. W trybie mocy prąd wyznaczany jest z zależności między mocą, napięciem i współczynnikiem mocy.
Przeliczenie mocy na prąd zależy od rodzaju sieci. Dla jednofazowej 230 V stosowana jest zależność I = P / (U × cosφ), a dla trójfazowej 400 V I = P / (√3 × U × cosφ). Oznacza to, że przy tej samej mocy obciążenia prąd w instalacji trójfazowej jest niższy niż w jednofazowej.
Dopuszczalny prąd przewodu dobierany jest na podstawie tabel obciążalności długotrwałej dla miedzi lub aluminium. Wartości tabelaryczne są korygowane w zależności od sposobu ułożenia kabla oraz układania grupowego. W praktyce oznacza to, że ten sam przekrój może mieć różną dopuszczalną obciążalność w różnych warunkach.
Spadek napięcia liczony jest dla całej długości linii i musi mieścić się w zadanym limicie procentowym. Obliczeniowo uwzględniana jest rezystancja czynna oraz składowa indukcyjna przewodu, zgodnie z relacją: ΔU = k × I × (R × cosφ + X × sinφ), gdzie k zależy od liczby faz. Wynik porównywany jest z dopuszczalną stratą napięcia.
Temperatura robocza wpływa na rezystancję żył. Wraz ze wzrostem temperatury rezystancja rośnie, co zwiększa spadek napięcia. Kalkulator stosuje liniową korektę rezystancji względem temperatury odniesienia 20 °C.
Wybór przekroju końcowego odbywa się według zasady najbardziej niekorzystnego warunku. Spośród przekrojów spełniających kryterium dopuszczalnego prądu oraz ograniczenia spadku napięcia wybierany jest najmniejszy przekrój standardowy, który spełnia oba wymagania jednocześnie.
Normy i zasady doboru przewodów i kabli opisane są w PN-HD 60364, w szczególności w zakresie obciążalności długotrwałej oraz dopuszczalnych spadków napięcia. Wyniki kalkulatora należy traktować jako obliczenia techniczne, wymagające weryfikacji projektowej.
Oba podejścia prowadzą do tego samego celu, ponieważ moc jest przeliczana na prąd. Jeżeli znany jest prąd znamionowy odbiornika, tryb prądowy jest prostszy. Przy znanej mocy wygodniejszy bywa tryb mocy.
Im dłuższa linia, tym większy spadek napięcia przy tym samym prądzie. Aby ograniczyć straty napięcia, konieczne jest zastosowanie przewodu o większym przekroju. Dlatego długość jest kluczowym parametrem w obliczeniach.
Miedź ma mniejszą rezystywność i większą dopuszczalną obciążalność prądową niż aluminium. Przy tym samym prądzie przewód aluminiowy wymaga zwykle większego przekroju. Kalkulator uwzględnia te różnice automatycznie.
Jest to maksymalny spadek napięcia między źródłem a odbiornikiem, wyrażony w procentach napięcia znamionowego. Typowe wartości dla instalacji wewnętrznych to 3-5 %. Przekroczenie tej granicy może powodować nieprawidłową pracę urządzeń.
Wynik stanowi techniczne uzasadnienie doboru przekroju, ale nie zastępuje pełnego projektu instalacji. W praktyce należy dodatkowo uwzględnić warunki zwarciowe, selektywność zabezpieczeń oraz wymagania lokalnych przepisów. Kalkulator ułatwia etap obliczeniowy, ale nie zwalnia z analizy inżynierskiej.