Kalkulator szacuje wymagany dobór mocy klimatyzatora dla jednego pomieszczenia i pokazuje wynik w kW oraz BTU/h. Obliczenia są wykonane jako suma zysków ciepła od objętości powietrza, osób, urządzeń domowych oraz wybranych współczynników korekcyjnych dla warunków użytkowania.
Całkowita moc chłodnicza Q (kW) jest wyznaczana przez zsumowanie niezależnych składników. Wszystkie składniki liczone są w kW. Jeśli opcja nie jest włączona, odpowiadająca jej poprawka wynosi 0.
Q = Q1 + Q2 + Q3 + Qvent + Qtop + Q20
Objętość pomieszczenia V (m³) jest obliczana z powierzchni podłogi S (m²) i wysokości h (m).
V = S × h
Obciążenie bazowe wg objętości Q1 (kW) jest liczone z użyciem wartości orientacyjnej q oraz korekt na nasłonecznienie i przeszklenia.
Q1 = (q × ksun × kglass / 1000) × V
Wartość orientacyjna przyjmowana jest jako q = 35 W/m³. To praktyczne przybliżenie do szybkiego doboru w typowych pomieszczeniach mieszkalnych.
Współczynnik nasłonecznienia ksun wybiera się jako 1.00, 1.15 lub 1.25, aby odzwierciedlić większe zyski ciepła przy silniejszym słońcu.
Współczynnik przeszkleń kglass stosuje się tylko wtedy, gdy uwzględniane są przeszklenia. Typowe wartości: 1.00, 1.10, 1.20.
Obciążenie od osób Q2 (kW) jest liczone z liczby osób n oraz wartości orientacyjnej na osobę.
Q2 = n × 0.10
Wartość na osobę wynosi 0.10 kW i odpowiada lekkiej aktywności w pomieszczeniu.
Obciążenie od urządzeń Q3 (kW) przelicza łączną moc elektryczną urządzeń Pel (W) na dodatkowe zyski ciepła.
Q3 = Pel × 0.0003
Współczynnik przeliczeniowy 0.0003 oznacza w przybliżeniu 0.30 kW zysków ciepła na każde 1000 W łącznej mocy urządzeń.
Dodatek wentylacyjny Qvent (kW) uwzględnia obciążenie związane z chłodzeniem powietrza nawiewanego. Jest liczony tylko przy włączonym uwzględnieniu wentylacji i zależy od krotności wymiany powietrza N (1/h) oraz objętości V (m³).
Qvent = N × V × 0.0075
Współczynnik 0.0075 reprezentuje typowy rząd wielkości dla szybkiego doboru. Przy wzroście N dodatek Qvent rośnie liniowo.
0.5-1.0.1.5-3.0 i więcej.Ostatnia kondygnacja dodaje część obciążenia bazowego Q1.
Qtop = 0.15 × Q1
Temperatura docelowa około 20°C dodaje zapas do sumy części bazowej i korekty dla ostatniej kondygnacji.
Q20 = 0.20 × (Q1 + Qtop)
Znaczenie współczynników 0.15 i 0.20 polega na uwzględnieniu typowo trudniejszych warunków chłodzenia na wyższych poziomach oraz bardziej rygorystycznego celu temperaturowego.
Zalecany zakres jest wyprowadzany z wartości całkowitej Q, aby dobrać najbliższy standardowy rozmiar z niewielkim zapasem.
Qmin = 0.95 × Q
Qmax = 1.15 × Q
Zasada doboru jest prosta. Jeśli znamionowa moc chłodnicza urządzenia mieści się między Qmin i Qmax, taki dobór zwykle jest stabilny przy typowych zmianach pogody i sposobu użytkowania.
Jednostka BTU/h jest używana do porównania z popularnym oznaczeniem klimatyzatorów domowych. Przeliczenie wykonuje się stałym współczynnikiem.
BTU/h ≈ kW × 3412.142
Współczynnik przeliczeniowy wynosi 3412.142 BTU/h na 1 kW mocy chłodniczej.
EN 14511 opisuje metody badań i zasady określania parametrów klimatyzatorów oraz pomp ciepła. Obliczoną wartość Q należy porównać ze znamionową mocą chłodniczą podawaną zgodnie z EN 14511.
EN 16798-1 przedstawia podejścia do projektowania wentylacji oraz cele dotyczące środowiska wewnętrznego. Jeśli krotność wymiany powietrza N wynika z projektu lub wymagań jakości powietrza, Qvent należy liczyć z tą wartością N.
Część bazowa Q1 jest proporcjonalna do ilości powietrza w pomieszczeniu, dlatego używa się objętości V = S × h. Przy tej samej powierzchni, ale innej wysokości, wymagana moc chłodnicza w kW będzie inna.
Moc chłodnicza Q to ilość ciepła, którą trzeba usunąć z pomieszczenia. Pobór mocy elektrycznej zależy od sprawności urządzenia i zwykle jest mniejszy niż Q.
Gdy krotność wymiany powietrza N jest wysoka lub objętość V duża, dodatek Qvent rośnie liniowo i może stać się porównywalny z częścią bazową Q1. Przy stałym dopływie powietrza z zewnątrz pominięcie wentylacji często prowadzi do niedoszacowania mocy.
Współczynnik 0.15 odzwierciedla typowo większe zyski ciepła na ostatniej kondygnacji. Współczynnik 0.20 dodaje zapas dla bardziej rygorystycznego celu około 20°C, gdy potrzebne jest intensywniejsze chłodzenie.
Porównaj znamionową moc chłodniczą urządzenia z przedziałem od Qmin do Qmax. Wartość w zakresie zwykle równoważy ryzyko niedowymiarowania i przewymiarowania w typowych warunkach.