Kalkulator do obliczenia cegieł

Metoda obliczania liczby cegieł

Kalkulator cegieł i zaprawy oblicza liczbę cegieł potrzebnych do wymurowania pojedynczej ściany lub ścian domu z uwzględnieniem wymiarów, grubości, ścian działowych oraz otworów okiennych i drzwiowych. Wyznacza także objętość muru, zużycie zaprawy, cementu i piasku oraz długość siatki zbrojeniowej w spoinach.

Obliczenie opiera się na geometrii ścian i wymiarach cegieł wraz ze spoinami zaprawy. Ułatwia wstępne oszacowanie materiałów, planowanie zakupów oraz porównanie wariantów murowania.

Wartości orientacyjne i zalecenia

Obliczanie powierzchni ścian i przegród

Geometria muru. Dla budynku prostokątnego najpierw ustala się obwód ścian zewnętrznych na podstawie długości i szerokości domu. Następnie uwzględnia się grubość ścian, aby nie liczyć cegieł w narożach podwójnie. Długości ścian wewnętrznych i działowych wyznacza się zgodnie z wybranym rzutem, z uwzględnieniem połączeń i skrzyżowań.

Dla budynku prostokątnego obliczeniowa łączna długość ścian zewnętrznych wynosi:

Lwalls = 2 × (A + B) - 4 × t

A i B to zewnętrzne wymiary budynku w mm, a t to grubość ściany zewnętrznej w mm. Uzyskaną długość mnoży się przez wysokość muru. Dla pojedynczej ściany powierzchnię oblicza się bezpośrednio z jej długości i wysokości.

Powierzchnia otworów. Powierzchnia każdego rodzaju okna lub drzwi jest iloczynem szerokości, wysokości i liczby sztuk. Otwory zewnętrzne odejmuje się od powierzchni ścian zewnętrznych, a drzwi w ścianach działowych od powierzchni tych przegród. Gdy łączna powierzchnia otworów przekroczy powierzchnię odpowiednich ścian, obliczenie zostaje wstrzymane do poprawienia wymiarów.

Smasonry = Swalls - Sopenings

Wszystkie wymiary przelicza się z mm na m, a powierzchnie na m². Jeśli ściany działowe mają inną wysokość, ich powierzchnię oblicza się oddzielnie.

Ściany szczytowe. Każdy szczyt przyjmuje się jako trójkąt. Jego powierzchnia zależy od szerokości podstawy, wysokości i liczby jednakowych szczytów:

Sgables = (B × H × n) / 2

B oznacza szerokość podstawy w m, H wysokość trójkąta w m, a n liczbę szczytów. Powierzchnia jest uwzględniana w zapotrzebowaniu na cegły i zaprawę zgodnie z zadaną grubością szczytu.

Wymiary cegieł i grubość muru

Moduł murowania. Liczba cegieł uwzględnia zarówno ich wymiary, jak i grubość spoin z zaprawy. W tradycyjnym murze często stosuje się spoiny o grubości około 10 mm. Rzeczywista wartość zależy od cegły, zaprawy i technologii wykonania.

Grubość ściany oblicza się na podstawie wymiarów cegły i liczby cegieł w przekroju poprzecznym:

• 0,5 cegły: t = W
• 1 cegła: t = L
• 1,5 cegły: t = L + W + j
• 2 cegły: t = 2 × L + j
• 2,5 cegły: t = 2 × L + W + 2 × j

L oznacza długość cegły, W jej szerokość, a j grubość spoiny z zaprawy. Wszystkie wielkości podano w mm.

Przykładowo dla cegły 250 × 120 × 65 mm i spoiny 10 mm grubości muru wynoszą odpowiednio 120, 250, 380, 510 i 640 mm.

Zgodność wymiarów. Obliczenie liczby cegieł według grubości zakłada typowe wiązanie, w którym długość cegły jest w przybliżeniu równa dwóm szerokościom plus jedna spoina. Na przykład 250 = 120 × 2 + 10 mm. Przy znacznie innych proporcjach rzeczywiste zużycie zależy od przyjętego wiązania.

Jeśli ściany zewnętrzne i działowe wykonuje się z cegieł o różnych wymiarach, ich ilości oblicza się oddzielnie. Dla ścian działowych można też przyjąć inną grubość spoiny.

Wyznaczanie liczby cegieł

Cegły na powierzchnię muru. Liczbę wyznacza się z powierzchni ściany, wymiarów cegieł i grubości spoin. Przy grubości większej niż pół cegły stosuje się współczynnik odpowiadający liczbie warstw o grubości pół cegły.

N = S × 106 × k / ((L + j) × (h + j))

N to obliczona liczba cegieł, S powierzchnia muru w m², L i h długość i wysokość cegły w mm, j grubość spoiny w mm, a k współczynnik grubości. Mnożnik 10⁶ przelicza m² na mm².

Współczynnik k wynosi 1 dla ściany na pół cegły, 2 na jedną cegłę, 3 na 1,5 cegły, 4 na 2 cegły i 5 na 2,5 cegły.

Zaokrąglanie ilości. Liczby cegieł dla ścian, przegród i szczytów są zaokrąglane w górę do pełnych sztuk osobno dla każdej grupy. Eliminuje to ułamkowe sztuki. Nie dodaje się dodatkowego zapasu na uszkodzenia i docinanie.

Jeśli wszystkie części muru wykorzystują cegły tego samego formatu, można zsumować ich ilości. Przy różnych wymiarach wyniki pozostają oddzielne.

Objętość muru i zużycie zaprawy

Objętość muru. Powierzchnię każdej grupy ścian mnoży się przez jej grubość wyrażoną w metrach. Następnie sumuje się objętości ścian zewnętrznych, działowych i szczytów, uwzględniając różne grubości.

Vmasonry = S1 × t1 + S2 × t2 + ...

S jest powierzchnią danej grupy w m², a t jej grubością w m. Wynik w m³ obejmuje cegły wraz ze spoinami zaprawy.

Objętość zaprawy. Jest różnicą między geometryczną objętością gotowego muru a łączną objętością cegieł bez spoin.

Vmortar = Vmasonry - Vbricks

Objętość pojedynczej cegły to iloczyn jej długości, szerokości i wysokości. Do łącznej objętości cegieł wykorzystuje się wynik liczbowy przed zaokrągleniem do całych sztuk, aby nie wprowadzać dodatkowego błędu w ilości zaprawy.

Zużycie zaprawy zależy od grubości spoin i wymiarów cegieł. Przy pozostałych warunkach bez zmian większy udział spoin zwykle oznacza większą objętość zaprawy.

Obliczanie cementu i piasku

Proporcje mieszanki. Wstępny szacunek zaprawy cementowo-piaskowej uwzględnia podany stosunek objętościowy cementu do piasku. Typowy przykład to 1:3, czyli jedna część cementu na trzy części piasku. Skład rzeczywisty dobiera się do wymagań zaprawy i zastosowanych materiałów.

Współczynnik suchych składników. Luźne materiały suche zajmują inną objętość niż gotowa zaprawa. W szacunku przyjmuje się współczynnik 1.3: na 1 m³ gotowej zaprawy zakłada się 1,3 m³ suchych składników.

Do przeliczenia objętości składników na masę stosuje się następujące przyjęte gęstości nasypowe:

• Cement: 1400 kg/m³.
• Suchy piasek: 1600 kg/m³.

Masa każdego składnika zależy od jego udziału w mieszance. Na przykład przy stosunku cementu do piasku 1:3:

Mcement = Vmortar × 1.3 × (1 / 4) × 1400

Msand = Vmortar × 1.3 × (3 / 4) × 1600

Wyniki są podawane w kg. Inne proporcje automatycznie zmieniają odpowiednie udziały. Współczynnik 1,3 i gęstości są wartościami szacunkowymi; rzeczywiste zużycie zależy od cech materiałów i wydajności przygotowanej zaprawy.

Obliczanie siatki zbrojeniowej muru

Liczba warstw cegieł. Wysokość ściany dzieli się przez wysokość cegły powiększoną o grubość spoiny poziomej. Wynik zaokrągla się w górę do pełnej warstwy.

ncourses = ceil(H / (h + j))

H to wysokość ściany, h wysokość cegły, a j grubość spoiny; wszystkie wielkości wyrażono w mm.

Liczba poziomów zbrojenia. Siatkę uwzględnia się od pierwszej warstwy, a następnie co określoną liczbę warstw. Na przykład ściana o wysokości 2700 mm, cegła 65 mm i spoina 10 mm dają 36 warstw. Zbrojenie co 5. warstwę oznacza 8 poziomów siatki.

Łączna długość siatki to obliczona długość ścian pomnożona przez liczbę poziomów zbrojenia. Ściany zewnętrzne i działowe liczy się osobno, ponieważ mogą różnić się wymiarami cegieł, wysokością i rozstawem zbrojenia.

Dodatkowe zbrojenie pod oknami. Dla każdego uwzględnionego okna do długości siatki dodaje się jego szerokość powiększoną o 1000 mm. Odpowiada to umownemu przedłużeniu po 500 mm z każdej strony otworu. Dodatkowe długości sumuje się dla wszystkich okien.

Przykładowo cztery okna o szerokości 1200 mm wymagają dodatkowo 4 × (1.2 + 1.0) = 8.8 m siatki. Ostateczną długość podaje się z dokładnością do 0,1 m.

Europejskie normy odniesienia

Do istotnych norm europejskich dotyczących wyboru cegieł, zaprawy i rozwiązań konstrukcyjnych należą:

• EN 1996-1-1: Eurokod 6. Projektowanie konstrukcji murowych. Część 1-1: Reguły ogólne dotyczące konstrukcji murowych zbrojonych i niezbrojonych.
• EN 1996-2: Eurokod 6. Projektowanie konstrukcji murowych. Część 2: Zagadnienia projektowe, dobór materiałów i wykonywanie murów.
• EN 771-1: Wymagania dotyczące elementów murowych. Część 1: Ceramiczne elementy murowe.
• EN 998-2: Wymagania dotyczące zapraw do murów. Część 2: Zaprawa murarska.
• EN 845-3: Wymagania dotyczące wyrobów dodatkowych do murów. Część 3: Stalowe siatki zbrojeniowe do spoin wspornych.

Normy te określają wymagania dotyczące projektowania, materiałów i wykonawstwa. Podane wzory geometryczne oraz współczynniki szacunkowe służą do ustalania ilości materiałów, a nie stanowią normowego zużycia. Rozwiązania konstrukcyjne powinny uwzględniać właściwe załączniki krajowe do Eurokodu 6.

Najczęściej zadawane pytania

Dlaczego liczba cegieł zmienia się wraz z grubością spoiny?

Ponieważ cegła zajmuje miejsce razem z zaprawą między cegłami. Grubsza spoina zwiększa moduł murowania, więc na tę samą powierzchnię zazwyczaj potrzeba mniej cegieł. Jednocześnie może wzrosnąć zużycie zaprawy.

Dlaczego łączna liczba cegieł nie zawsze jest wyświetlana?

Jeśli ściany zewnętrzne i działowe wykonuje się z cegieł różnych formatów, ilości liczy się osobno. Ich sumowanie przy zakupie łączyłoby różne wyroby. Przy jednym formacie liczby są sumowane.

Dlaczego objętość muru jest znacznie większa od objętości zaprawy?

Objętość muru zawiera cegły i zaprawę w spoinach poziomych i pionowych. Objętość zaprawy otrzymuje się po odjęciu objętości cegieł od całej objętości muru. Zaprawa stanowi więc tylko część gotowej konstrukcji.

Dlaczego długość siatki zbrojeniowej może być wielokrotnością długości ścian?

Siatkę układa się na wielu poziomach wysokości ściany, a nie tylko w jednej warstwie. Długość ścian mnoży się przez liczbę poziomów zbrojenia. Uwzględnia się też siatkę pod oknami z przedłużeniem po 500 mm z obu stron.

Dlaczego czasami w wynikach nie ma powierzchni muru?

Gdy ściany zewnętrzne, działowe lub szczyty mają różną grubość, ich suma powierzchni nie opisuje jednolitego przekroju muru. Dlatego łączna powierzchnia jest pokazywana tylko przy jednakowej rzeczywistej grubości wszystkich części. Objętość muru nadal uwzględnia każdą grubość osobno.