Kalkulator bloczków gazobetonowych służy do obliczania liczby bloczków potrzebnych do budowy ścian i ścianek działowych. Określa liczbę bloczków i warstw muru na podstawie wymiarów konstrukcji, grubości spoin poziomych oraz otworów okiennych i drzwiowych.
Można wykonać obliczenia dla jednej ściany lub całego domu z wybranym układem ścian wewnętrznych. Bloczki na ściany główne i działowe są liczone oddzielnie, ponieważ mogą mieć różne wymiary.
Jedna ściana. Powierzchnię muru oblicza się, mnożąc długość ściany przez jej wysokość. Wymiary konstrukcji podaje się w metrach, a wynik otrzymuje w metrach kwadratowych (m²).
Ściany domu. W przypadku prostokątnego obrysu zewnętrznego obliczeniową długość ścian wyznacza się wzdłuż ich osi, z uwzględnieniem grubości muru:
Lw = 2 × (A + B) - 4 × T
A i B to zewnętrzna długość i szerokość domu (m), natomiast T oznacza grubość ścian (m). Odjęcie czterech grubości pozwala uwzględnić połączenia narożne bez podwójnego liczenia ich objętości.
Ściany wewnętrzne. Ich długość obliczeniowa zależy od wybranego rzutu. Dla odcinków między ścianami zewnętrznymi wykorzystuje się wymiary wewnętrzne otrzymane po odjęciu grubości ścian. Przy układach z przesunięciem uwzględnia się również długość odpowiedniego odcinka. Jeśli przekracza ona dostępne miejsce, wartość zostaje ograniczona i zaokrąglona w dół do najbliższych 0,1 m.
Jeżeli ściana wewnętrzna C jest oznaczona jako nośna, jej długość dodaje się do długości ścian głównych. W przeciwnym razie zalicza się ją do ścian działowych. Wysokość ścian wewnętrznych przyjmuje się równą wysokości ścian zewnętrznych.
Powierzchnia otworów. Dla każdego rodzaju okna i drzwi powierzchnię pojedynczego otworu mnoży się przez ich liczbę. Otrzymane powierzchnie sumuje się, a następnie odejmuje od powierzchni odpowiednich ścian:
Sm = Lw × H - So
H oznacza wysokość ścian (m), a So łączną powierzchnię otworów okiennych i drzwiowych (m²). Otwory odejmuje się osobno dla ścian głównych i działowych. Jeśli powierzchnia otworów przekracza powierzchnię odpowiednich ścian, obliczenia zostają wstrzymane do poprawienia wymiarów.
Obliczeniowa powierzchnia czołowa jednego bloczka. Do wyznaczenia ilości wykorzystuje się powierzchnię widocznej strony bloczka: jego długość pomnożoną przez wysokość powiększoną o grubość spoiny poziomej. Wymiary bloczków i spoin podane w milimetrach przelicza się wcześniej na metry.
Sb = l × (h + t)
l to długość bloczka (m), h jego wysokość (m), a t grubość spoiny poziomej (m).
Liczba bloczków. Powierzchnię netto muru dzieli się przez obliczeniową powierzchnię czołową jednego bloczka. Wynik zawsze zaokrągla się w górę do pełnej sztuki:
Nb = ⌈Sm / Sb⌉
Na przykład dla bloczka o długości 600 mm i wysokości 200 mm oraz spoiny poziomej 3 mm powierzchnia obliczeniowa wynosi 0,6 × 0,203 = 0,1218 m². Na 10 m² muru potrzeba 83 bloczków po zaokrągleniu w górę.
Liczbę ustala się na podstawie całkowitej powierzchni, bez układania osobno pełnych i docinanych bloczków w każdej warstwie. Nie stosuje się dodatkowych współczynników zwiększających: współczynnik zużycia wynosi 1,00.
Wysokość warstwy. W obliczeniach uwzględnia się wysokość bloczka i jedną spoinę poziomą. Przy bloczku o wysokości 200 mm i spoinie 3 mm obliczeniowa wysokość warstwy wynosi 203 mm.
Liczbę warstw wyznacza się z wysokości ściany, uwzględniając brak spoiny poziomej nad ostatnią warstwą:
Nr = ⌈(H + t) / (h + t)⌉
Wszystkie wielkości we wzorze są wyrażone w metrach. Wynik zaokrągla się w górę, ponieważ także niepełna górna warstwa jest liczona jako osobna warstwa muru.
Jeśli wysokości bloczków są różne, liczba warstw ścian głównych i działowych jest obliczana niezależnie.
Spoiny poziome. W murach z betonu komórkowego na cienkie spoiny często stosuje się specjalne zaprawy klejowe o grubości warstwy około 1-3 mm. Domyślna wartość w kalkulatorze wynosi 3 mm. Rzeczywistą grubość należy dobrać według zaleceń producentów bloczków i zaprawy klejowej.
W obliczeniowej powierzchni czołowej bloczka uwzględnia się tylko spoinę poziomą. Spoin pionowych nie dodaje się do długości bloczka. Odpowiada to zastosowanemu tutaj uproszczonemu modelowi obliczeń na podstawie powierzchni muru.
Wymiary bloczków gazobetonowych. Typowe długości to 600-625 mm, a wysokości 200-250 mm. Grubość zależy od przeznaczenia. Do ścian zewnętrznych często stosuje się bloczki o grubości 300-400 mm, a do działowych 75-150 mm. Są to wartości orientacyjne, a nie uniwersalne wymagania.
Grubość bloczka określa grubość odpowiedniej ściany. Przy obliczaniu domu wpływa też na geometryczną długość odcinków muru. W przypadku jednej ściany liczba bloczków zależy od jej powierzchni i wymiarów widocznej strony bloczka.
Łączna liczba. Jeśli ściany główne i działowe wykonuje się z bloczków o tej samej długości, grubości i wysokości, obliczone ilości są sumowane. Przy różnych wymiarach wyniki pozostają rozdzielone, co pozwala ustalić zapotrzebowanie na każdy format.
Normy europejskie. EN 771-4:2011+A1:2015 „Wymagania dotyczące elementów murowych - Część 4: Elementy murowe z autoklawizowanego betonu komórkowego” określa wymagania dotyczące właściwości bloczków, w tym ich wymiarów i dopuszczalnych odchyłek.
EN 1996-2:2024 „Eurokod 6 - Projektowanie konstrukcji murowych - Część 2: Zasady projektowania, dobór materiałów i wykonawstwo konstrukcji murowych” zawiera postanowienia dotyczące doboru materiałów i wykonawstwa. Obliczanie liczby bloczków opiera się na wymiarach geometrycznych konstrukcji i nie wykorzystuje współczynników wytrzymałości do obliczeń nośności.
Grubość spoiny poziomej wpływa na obliczeniową wysokość każdej warstwy i powierzchnię muru przypadającą na jeden bloczek. Zwiększenie grubości spoiny może nieznacznie zmniejszyć obliczoną liczbę bloczków. Wpływ jest zwykle niewielki, ale bardziej zauważalny przy dużych powierzchniach ścian.
Powierzchnię każdego otworu wyznacza się z jego szerokości i wysokości, a następnie mnoży przez liczbę takich samych otworów. Suma zostaje odjęta od powierzchni muru przed obliczeniem liczby bloczków. Otwory drzwiowe w ścianach działowych uwzględnia się oddzielnie od okien i drzwi zewnętrznych.
Kalkulator betonu komórkowego określa liczbę bloczków na podstawie łącznej powierzchni muru, a nie rozmieszczenia pojedynczych elementów. Podczas budowy część bloczków trzeba docinać, aby uzupełnić niepełne warstwy i fragmenty wokół otworów. Dlatego rzeczywista liczba pełnych bloczków może różnić się od wyniku obliczeń geometrycznych.
Wewnętrzną ścianę nośną zalicza się do ścian głównych, jeśli została odpowiednio oznaczona na wybranym rzucie. Jej długość obliczeniową dodaje się do łącznej długości ścian głównych, po czym liczbę bloczków ustala się na podstawie ich wspólnej powierzchni. Pozostałe ściany wewnętrzne są liczone jako działowe.
Jeśli do ścian głównych i działowych używa się bloczków o różnych wymiarach, ich ilości są wyświetlane osobno. Pozwala to określić zapotrzebowanie na każdy format. Łączna liczba pojawia się tylko wtedy, gdy długość, grubość i wysokość bloczków są jednakowe.