Kalkulator oporów hydraulicznych

Dane początkowe

Przepływ obliczeniowy
Średnica zewnętrzna, mm
Grubość ściany, mm
Długość rurociągu, m
Średnia temperatura wody, °C
Chropowatość powierzchni wewnętrznej (ε)
Σζ (opory miejscowe)
Σζ to suma współczynników ζ dla wszystkich kształtek i armatury. Przykładowe wartości ζ:
  • Wlot do rury: 0.5
  • Wylot z rury: 1.0
  • Kolano 90°: 0.5-1.0
  • Trójnik: 1-2
  • Zawór kulowy całkowicie otwarty: 0.05-0.2
  • Zasuwa całkowicie otwarta: 0.15-0.30
  • Zawór grzybkowy całkowicie otwarty: 3-10
  • Zawór zwrotny: 1.5-3
Jeśli kształtek jest dużo, często Σζ ≈ 5-15.

Obliczenia

Zależność straty ciśnienia od średnicy rury

Twoja przeglądarka nie obsługuje html5

Metoda obliczeń (jak uzyskiwany jest wynik) Zadaj pytanie
Czy kalkulator był przydatny?
Nie
Udostępnij kalkulator:

Metoda obliczania oporów hydraulicznych

Wyniki mają charakter orientacyjny. Przed użyciem należy zweryfikować obliczenia zgodnie z obowiązującymi normami i skonsultować się ze specjalistą. Autor nie ponosi odpowiedzialności za skutki użycia bez weryfikacji projektowej.

Ten kalkulator oporów hydraulicznych wykonuje obliczenia dla ciśnieniowego rurociągu z wodą. Wyznacza prędkość przepływu, reżim przepływu, współczynnik tarcia oraz całkowite straty ciśnienia wynikające z tarcia w rurze i strat miejscowych. Obliczenia są przydatne przy doborze średnicy, oszacowaniu wymaganej wysokości podnoszenia pompy oraz porównaniu wariantów rur i armatury.

Wskazówki i zalecenia

1) Przeliczanie danych wejściowych

Natężenie przepływu Q jest przeliczane na m3/s. Jeśli wartość podano w m3/h, L/s lub L/min, jest przeliczana na m3/s przez podzielenie przez odpowiedni współczynnik przeliczeniowy.

Średnica wewnętrzna d jest wyznaczana ze średnicy zewnętrznej i grubości ścianki.

d = (Dzewnętrzna − 2·s)/1000

gdzie Dzewnętrzna i s są w mm. Wynik d jest w m.

2) Właściwości wody z temperatury średniej

Gęstość wody ρ jest obliczana z przybliżenia jako funkcja średniej temperatury wody tavg. W kalkulatorze ρ jest uzyskiwana w t/m3, co liczbowo jest równe kg/L.

ρ = (−0.003·tavg2 − 0.1511·tavg + 1003.1)/1000

Lepkość kinematyczna ν jest również przyjmowana jako przybliżenie zależne od tavg. Wynik ν jest w m2/s.

ν = 0.0178 / (1 + 0.0337·tavg + 0.000221·tavg2) · 10−4

3) Prędkość przepływu i reżim przepływu

Prędkość v jest obliczana z natężenia przepływu i pola przekroju. Wzór zawiera gęstość ρ, aby zachować spójny wewnętrzny system jednostek.

v = 4·Q / (ρ·π·d2)

Liczba Reynoldsa Re służy do klasyfikacji reżimu przepływu.

Re = v·d / ν

Granice reżimów przyjęto jako 2300 i 4000. Dla Re ≤ 2300 przepływ jest traktowany jako laminarny. Dla Re ≥ 4000 przepływ jest traktowany jako turbulentny. W zakresie 2300-4000 wynik jest bardziej wrażliwy na założenia i zwykle wymaga dokładnej weryfikacji.

4) Współczynnik tarcia λ i chropowatość

Chropowatość bezwzględna ε jest pobierana z wybranego materiału i przeliczana z mm na m. Następnie używa się chropowatości względnej ε/d.

Współczynnik tarcia Darcy’ego λ jest dobierany na podstawie reżimu przepływu oraz Re i ε/d.

λ = 75/Re

Powyższy wzór jest używany dla przepływu laminarnego.

λ = 0.3164 / Re0.25

Powyższy wzór jest używany jako przybliżenie w obszarze rozwijającej się turbulencji.

λ = 0.11 · (68/Re + ε/d)0.25

Powyższy wzór jest używany jako przybliżenie dla przepływu turbulentnego z uwzględnieniem chropowatości.

λ = 0.11 · (ε/d)0.25

Powyższy wzór jest używany dla w pełni szorstkiego przepływu turbulentnego, gdzie wpływ Re staje się mały.

5) Straty tarcia i straty miejscowe

Straty tarcia na długości są obliczane równaniem Darcy’ego-Weisbacha z użyciem λ, prędkości v, długości L i średnicy wewnętrznej d. Najpierw oblicza się część zależną od długości, a następnie dodaje straty miejscowe.

Straty miejscowe są uwzględniane przez sumę współczynników strat Σζ dla wszystkich kształtek i zaworów. Σζ jest bezwymiarowe, a dodatkowa strata jest proporcjonalna do v2.

Δplocal = Σζ · (ρkg/m³ · v2 / 2)

Tutaj ρkg/m³ to gęstość w kg/m3. W kalkulatorze stosowane są spójne przeliczenia jednostek.

6) Wartości końcowe i jednostki

Całkowita strata ciśnienia Δp jest podawana w kilku jednostkach. Wynik bazowy oblicza się w Pa, a następnie przelicza.

ΔpkPa = ΔpPa / 1000

Δpbar = ΔpPa / 100000

H = ΔpPa / 9807

H to strata wysokości podnoszenia w metrach słupa wody. Współczynnik 9807 Pa/m odpowiada ρ≈1000 kg/m3 i g≈9.807 m/s2.

Charakterystyka hydrauliczna S jest obliczana jako strata ciśnienia podzielona przez kwadrat natężenia przepływu. Jest to wygodne do porównywania tras i tworzenia zależności.

S = ΔpPa / Qh2

gdzie Qh to natężenie przepływu w m3/h. Jednostki S to Pa/(m3/h)2.

7) Praktyczna kontrola wyniku

Prędkość v w systemach wodnych często utrzymuje się w zakresie 0.25-1.5 m/s. Niższe prędkości mogą sprzyjać gromadzeniu się powietrza i odkładaniu osadów. Wyższe prędkości zwiększają hałas, erozję i straty ciśnienia.

Suma współczynników miejscowych Σζ zależy od liczby kształtek i armatury. Dla prostej linii typowe są wartości około 1-3. Dla tras z wieloma kolanami i zaworami typowe są także wartości około 5-15.

Chropowatość ε ma silniejszy wpływ przy większych prędkościach i mniejszych średnicach. W starych rurach stalowych z osadami większa ε może gwałtownie zwiększać Δp, dlatego istniejące instalacje często sprawdza się przy bardziej konserwatywnej chropowatości.

8) Powiązane normy i dokumenty

EN 806 (części 1-5) opisuje wymagania dotyczące instalacji wody pitnej wewnątrz budynków, w tym ogólne podejścia do doboru rur i armatury oraz do obliczania strat ciśnienia.

EN 805 dotyczy systemów zaopatrzenia w wodę poza budynkami i może być używana jako odniesienie do projektowania i weryfikacji systemów rurociągowych.

EN 12828 obejmuje wodne systemy ogrzewania w budynkach i pomaga powiązać obliczenia strat ciśnienia z doborem pompy i równoważeniem instalacji.

ISO 80000 określa zasady dotyczące wielkości i jednostek, co pomaga poprawnie interpretować Pa, kPa, bar i metry słupa wody.

FAQs

Dlaczego straty ciśnienia tak szybko rosną, gdy zmniejsza się średnicę rury

Strata ciśnienia zależy od prędkości v, a przy stałym przepływie prędkość jest odwrotnie proporcjonalna do d2. W równaniu Darcy’ego-Weisbacha Δp rośnie w przybliżeniu z v2, dlatego zmniejszenie średnicy może spowodować gwałtowny wzrost strat.

Co jest ważniejsze w obliczeniach: chropowatość czy liczba Reynoldsa

W umiarkowanie turbulentnym przepływie oba czynniki wpływają na wynik. Przy bardzo dużym Re i zauważalnej chropowatości przepływ zbliża się do reżimu, w którym dominuje ε/d, a wpływ Re staje się mniejszy. Dlatego realistyczna chropowatość jest kluczowa dla starych rur.

Co to jest Σζ i jak oszacować straty miejscowe

Σζ to suma współczynników strat ζ dla wszystkich kształtek i zaworów, jest bezwymiarowa. Strata miejscowa jest obliczana jako Σζ·(ρ·v2/2). Do wstępnej oceny można zsumować typowe wartości ζ, a następnie doprecyzować je na podstawie danych armatury i kształtek.

Jak dobrać “dobry” reżim przepływu do obliczeń

Większość technicznych systemów wodnych pracuje w zakresie turbulentnym, gdzie Re zwykle przekracza 4000. Jeśli Re trafia w przedział 2300-4000, wynik jest mniej pewny. W takim przypadku często koryguje się średnicę lub przepływ albo doprecyzowuje założenia dotyczące lepkości i chropowatości.

Jaka jest różnica między Pa, bar i metrami słupa wody

Pa to jednostka ciśnienia w układzie SI. Bar to praktyczna jednostka pochodna, gdzie 1 bar = 100000 Pa. Metry słupa wody wyrażają równoważną stratę wysokości i są powiązane z ciśnieniem zależnością H = Δp/(ρ·g). W kalkulatorze używa się przeliczenia 9807 Pa na 1 m słupa wody.