De calculator voor luchtverversing berekent het benodigde ventilatiedebiet van een ruimte op basis van het ruimtevolume, het luchtwisselingsgetal of het aantal aanwezige personen. De berekening is bedoeld als eerste schatting van het benodigde ventilatiedebiet in woningen, openbare ruimten en werkruimten. De resultaten worden weergegeven in m³/h en L/s.
Ruimtevolume. Eerst wordt de vloeroppervlakte vermenigvuldigd met de hoogte van de ruimte. De oppervlakte wordt ingevoerd in m² en de hoogte in m, zodat het volume in m³ wordt verkregen.
V = S × H
Hierbij is V het ruimtevolume in m³, S de oppervlakte in m² en H de hoogte in m.
Luchtwisselingsgetal. Dit geeft aan welk luchtvolume in één uur door het ventilatiesysteem moet stromen ten opzichte van het ruimtevolume. Een waarde van 1 1/h betekent bijvoorbeeld een debiet gelijk aan één ruimtevolume per uur, terwijl 2 1/h overeenkomt met twee ruimtevolumes.
Qv = V × n
Hierbij is Qv het luchtdebiet in m³/h, V het ruimtevolume in m³ en n het luchtwisselingsgetal in 1/h.
Voorbeeld. Een ruimte met een vloeroppervlakte van 30 m² en een hoogte van 2.8 m heeft een volume van 84 m³. Bij een luchtwisselingsgetal van 1 1/h is het benodigde luchtdebiet 84 m³/h. Bij een verhoging naar 2 1/h stijgt het debiet tot 168 m³/h.
Buitenluchtdebiet per persoon. Voor elke persoon wordt bepaald welk volume buitenlucht per uur moet worden toegevoerd. Het totale debiet wordt berekend door deze waarde te vermenigvuldigen met het aantal personen dat gelijktijdig in de ruimte aanwezig is.
Qp = N × qp
Hierbij is Qp het totale luchtdebiet in m³/h, N het aantal personen en qp het buitenluchtdebiet per persoon in m³/h.
Standaardwaarde. De standaardinstelling is 30 m³/h per persoon. Dit is een richtwaarde en geen universele wettelijke of normatieve eis. Afhankelijk van de functie van de ruimte en de eisen aan de binnenluchtkwaliteit kunnen 20, 30, 40 of 60 m³/h per persoon of andere waarden worden toegepast.
Voorbeeld. Als 5 personen tegelijkertijd in een ruimte aanwezig zijn en per persoon 30 m³/h nodig is, bedraagt het totale luchtdebiet 150 m³/h.
Berekening met één criterium. Wanneer alleen het luchtwisselingsgetal of alleen het aantal personen wordt gebruikt, is het uiteindelijke luchtdebiet gelijk aan de uitkomst van die berekening.
Berekening met twee criteria. Beide luchtdebieten worden onafhankelijk berekend. De hoogste waarde wordt als eindresultaat gekozen omdat deze aan beide opgegeven eisen voldoet.
Qcalc = max(Qv, Qp)
Hierbij is Qcalc het ontwerpdebiet, Qv het debiet volgens het luchtwisselingsgetal en Qp het debiet volgens het aantal personen.
Vergelijkingsvoorbeeld. Als de berekening op basis van luchtwisselingen 84 m³/h oplevert en de berekening op basis van personen 150 m³/h, is het uiteindelijke debiet 150 m³/h. De resultaten worden niet opgeteld, omdat beide criteria onafhankelijke eisen voor hetzelfde luchtdebiet zijn.
Omrekening van luchtdebiet. Om m³/h om te rekenen naar liter per seconde, wordt de waarde in m³/h gedeeld door 3.6. Zo komt 150 m³/h overeen met 41.67 L/s.
Ql/s = Qcalc / 3.6
Afronding. Luchtdebiet en ruimtevolume worden met twee decimalen weergegeven. Overbodige nullen aan het einde worden verwijderd. Tussenberekeningen worden zonder deze afronding uitgevoerd.
Luchtwisselingsgetal. Voor basisventilatie van woonruimten worden vaak richtwaarden van 0.5-1 1/h gebruikt. Voor ruimten met verhoogde vochtproductie, geuren of andere verontreinigingen kunnen 2-6 1/h of hogere waarden worden toegepast. Deze bereiken zijn geen universele normvereisten, omdat de benodigde luchtverversing afhangt van het ruimtegebruik en de aard van de verontreinigingen.
Aantal personen. In de berekening wordt uitgegaan van het aantal personen dat normaal gesproken tegelijk in de ruimte aanwezig is. Als de bezetting wisselt, is het verstandig het verwachte maximale aantal tijdens de ontwerpperiode te gebruiken.
EN 16798-1:2019. ‘Energieprestatie van gebouwen. Ventilatie van gebouwen. Deel 1: Invoerparameters voor het binnenmilieu voor het ontwerp en de beoordeling van de energieprestatie van gebouwen met betrekking tot binnenluchtkwaliteit, thermisch milieu, verlichting en akoestiek.’ De norm geeft benaderingen voor de keuze van parameters voor binnenluchtkwaliteit en categorieën van het binnenmilieu.
EN 16798-3:2025. ‘Energieprestatie van gebouwen. Ventilatie van gebouwen. Deel 3: Niet-residentiële gebouwen. Prestatie-eisen voor ventilatie- en ruimteklimaatsystemen.’ De norm behandelt eisen aan ventilatiesystemen in niet-residentiële gebouwen en de parameters die bij het ontwerp worden meegenomen.
ISO 17772-1:2017. ‘Energieprestatie van gebouwen. Kwaliteit van het binnenmilieu. Deel 1: Invoerparameters voor het binnenmilieu voor het ontwerp en de beoordeling van de energieprestatie van gebouwen.’ De norm bevat criteria voor de kwaliteit van het binnenmilieu, waaronder luchtparameters voor bezette ruimten.
Deze documenten dienen als referentie bij het bepalen van de uitgangseisen voor ventilatie. De calculator gebruikt het door de gebruiker opgegeven luchtwisselingsgetal en luchtdebiet per persoon. Normwaarden voor afzonderlijke ruimtecategorieën worden niet automatisch toegepast.
Beide methoden houden rekening met verschillende factoren. De berekening via het luchtwisselingsgetal hangt af van het ruimtevolume en de vereiste frequentie van luchtverversing, terwijl de berekening via personen afhangt van het aantal aanwezigen en het benodigde debiet per persoon. Daardoor kunnen de resultaten voor dezelfde ruimte sterk verschillen.
Kies het luchtwisselingsgetal volgens de functie en gebruiksintensiteit van de ruimte en de eisen aan de binnenluchtkwaliteit. Voor woonruimten wordt vaak 0.5-1 1/h overwogen, maar dit is geen universele eis. Bij grotere vocht- of verontreinigingsbronnen kan een aanzienlijk hogere waarde nodig zijn.
Bij dezelfde vloeroppervlakte heeft een hogere ruimte een groter volume. Als het luchtwisselingsgetal gelijk blijft, neemt het debiet evenredig met de hoogte toe. Een verhoging van 2.5 naar 3 m verhoogt het volgens het luchtwisselingsgetal berekende debiet bijvoorbeeld met 20%.
De waarde hangt af van de functie van de ruimte, de activiteit van de aanwezigen en de gewenste binnenluchtkwaliteit. Voor een eerste schatting kan 30 m³/h per persoon worden gebruikt, maar ook 20, 40 of 60 m³/h zijn mogelijke waarden. Voor een normgerichte berekening kiest men het debiet volgens de geldende eisen en de binnenmilieucategorie.
Beide methoden bepalen het luchtdebiet voor dezelfde ruimte, maar volgens verschillende criteria. Optellen kan de ventilatiebehoefte overschatten doordat dezelfde luchtverversing dubbel wordt meegeteld. Door het maximum te kiezen, wordt aan beide criteria voldaan zonder de resultaten eenvoudig op te tellen.