Met deze calculator kun je een damwandplaten schutting berekenen en de hoeveelheid materiaal voor een recht metalen hek inschatten. Op basis van de afmetingen bepaalt hij het aantal damwandplaten, palen en vakken, de totale lengte van de palen en horizontale liggers en het betonvolume voor het gekozen funderingstype.
De berekening houdt rekening met de werkende breedte van de geprofileerde platen, de paalafstand en de verdeling van de palen. Alle constructiematen worden in metrische eenheden gebruikt.
Plaatlengte. De damwandplaten worden verticaal aangebracht. De lengte van één plaat is de totale schuttinghoogte min de afstand tussen het maaiveld en de onderkant van de bekleding. Beide maten worden in millimeters ingevoerd.
Hsheet = Hfence - C
Bijvoorbeeld: bij een schuttinghoogte van 1800 mm en een bodemvrijheid van 100 mm is een plaatlengte van 1700 mm nodig.
Werkende breedte. Voor het aantal platen wordt de werkende breedte gebruikt, niet de totale breedte. In de werkende breedte is de zijdelingse overlap tussen aangrenzende damwandplaten al verwerkt. Neem deze maat over uit de technische gegevens van het gekozen profiel, omdat deze afhangt van de profilering.
Aantal platen. De totale schuttinglengte wordt van meters omgerekend naar millimeters en gedeeld door de werkende breedte van één plaat. De uitkomst wordt naar boven afgerond op een hele plaat. De platen worden over de totale lengte berekend, ongeacht het aantal vakken tussen de palen.
Nsheet = ceil(L / Wsheet)
Hier is L de lengte van de schutting in mm en Wsheet de werkende plaatbreedte in mm. Een schutting van 20 m met een werkende breedte van 1100 mm vereist bijvoorbeeld 19 platen.
Bekledingsoppervlak. Het oppervlak wordt berekend door de totale schuttinglengte te vermenigvuldigen met de plaatlengte. Beide maten worden omgerekend naar meters om de uitkomst in m² weer te geven.
Asheet = L × Hsheet
Bij een schutting van 20 m lang en platen van 1,7 m lang is het bekledingsoppervlak 34 m². Dit is het geometrische oppervlak van de aangebrachte bekleding, niet de som van de volledige oppervlakken van alle gekochte platen.
Indeling in vakken. Het aantal vakken wordt bepaald door de totale schuttinglengte te delen door de opgegeven paalafstand en naar boven af te ronden. Lengte en afstand worden eerst in dezelfde eenheid uitgedrukt: millimeters.
Nspan = ceil(L / S)
Een schutting van 20 m met een paalafstand van 2500 mm heeft 8 vakken. Een rechte schutting heeft twee eindpalen, terwijl aangrenzende vakken een tussenpaal delen. Het aantal palen is daarom één groter dan het aantal vakken.
Npost = Nspan + 1
Voor 8 vakken zijn 9 palen nodig.
Standaardverdeling. De palen worden op de opgegeven afstand geplaatst en de resterende lengte vormt het laatste vak. Als de totale lengte geen exact veelvoud van de afstand is, wordt het laatste vak korter. Een schutting van 12 m met een paalafstand van 2500 mm heeft bijvoorbeeld 4 vakken van 2500 mm en een laatste vak van 2000 mm.
Gelijkmatige verdeling. Eerst wordt het benodigde aantal vakken op dezelfde wijze bepaald als bij de standaardverdeling. Vervolgens wordt de totale schuttinglengte door dat aantal gedeeld. Alle afstanden tussen palen worden gelijk en de ingevoerde afstand geldt als maximaal toegestane afstand.
Sactual = L / Nspan
Een schutting van 12 m met een maximale paalafstand van 2500 mm wordt bijvoorbeeld verdeeld in 5 gelijke vakken van 2400 mm. De berekeningen behouden de volledige nauwkeurigheid, terwijl maten in millimeters afgerond op hele getallen worden getoond.
Paallengte. De lengte van één paal is de som van de hoogte boven de grond en de diepte in de grond. De totale benodigde paallengte wordt berekend door de lengte van één paal te vermenigvuldigen met het aantal palen.
Lpost = Hpost + Dpost
Lposts,total = Npost × Lpost
Bij een hoogte boven de grond van 1700 mm en een ingegraven lengte van 700 mm is één paal bijvoorbeeld 2400 mm, of 2,4 m, lang. Voor 9 palen bedraagt de totale profiellengte 21,6 m.
Totale liggerlengte. De schuttinglengte wordt vermenigvuldigd met het aantal horizontale rijen liggers. Er kan worden gekozen uit 2 of 3 rijen. Het aantal rijen volgt uit de gekozen instelling en wordt niet automatisch op basis van de schuttinghoogte bepaald.
Lrails = L × Nrows
Een schutting van 20 m met twee horizontale rijen vereist bijvoorbeeld 40 strekkende meter liggerprofiel. Bij drie rijen loopt de totale lengte op tot 60 m.
De berekening gaat uit van doorlopende liggers langs de schutting. De paalafstand verandert de totale liggerlengte niet, omdat deze de plaats van de steunpunten bepaalt en niet de lengte van de horizontale rijen. Er wordt geen extra lengte voor verbindingen, uitstekende delen of zaagverlies toegevoegd.
Afzonderlijke rechthoekige funderingen. Het volume van één fundering is de lengte maal de breedte maal de diepte. Dit volume wordt vervolgens vermenigvuldigd met het aantal palen. Bij maten in millimeters wordt de uitkomst gedeeld door 1 000 000 000 om mm³ om te rekenen naar m³.
Vrect = Npost × A × B × D / 1000000000
Voor 9 palen met rechthoekige funderingen van 200 × 200 mm en een diepte van 800 mm is bijvoorbeeld 0,288 m³ beton nodig.
Afzonderlijke ronde funderingen. Elke fundering wordt beschouwd als een cilinder. Het oppervlak van de ronde doorsnede wordt berekend uit de diameter en daarna vermenigvuldigd met de diepte en het aantal palen. Hierbij wordt de wiskundige constante π ≈ 3,14159 gebruikt.
Vcircle = Npost × π × d2 × D / (4 × 1000000000)
Voor 9 funderingen met een diameter van 300 mm en een diepte van 800 mm is het berekende volume ongeveer 0,509 m³.
Doorlopende strookfundering. De betonnen strook loopt over de volledige schuttinglengte en heeft een constante rechthoekige doorsnede. Het volume wordt berekend als de schuttinglengte maal de breedte en diepte van de fundering.
Vstrip = L × B × D / 1000000000
Voor een schutting van 20 m met een strookbreedte van 200 mm en een diepte van 800 mm bedraagt het betonvolume 3,2 m³.
Aannames. Alle betonnen funderingen worden berekend op basis van de opgegeven geometrische maten. Het volume dat de palen binnen het beton innemen, wordt niet afgetrokken. De funderingsdiepte en de ingraafdiepte van de palen worden als onafhankelijke maten behandeld. Er wordt geen toeslagfactor voor extra beton of verliezen toegepast.
Paalafstand. Bij schuttingen van damwandplaten worden vaak afstanden van circa 2000-3000 mm tussen de steunpunten toegepast. De keuze hangt af van de hoogte van de schutting, de eigenschappen van palen en horizontale liggers en de windbelasting. Een grotere afstand vermindert het aantal palen, maar stelt hogere eisen aan de stijfheid van het frame.
Ingraafdiepte. Voor relatief lichte schuttingen worden vaak ingraafdiepten van ongeveer 700-1200 mm overwogen. De benodigde diepte hangt af van de grondgesteldheid, de plaatselijke vorstdiepte, het grondwaterpeil en de belastingen. Dit zijn praktische richtwaarden en geen algemeen geldende normvoorschriften.
Aantal rijen liggers. Twee horizontale rijen zijn gebruikelijk bij lagere schuttingen. Drie rijen worden vaak toegepast bij hogere schuttingen of wanneer een stijvere bevestiging van de damwandplaten nodig is. Het uiteindelijke aantal en de doorsnede van de liggers hangen af van de constructie.
Europese normen. Voor het ontwerp van dergelijke schuttingen zijn onder meer EN 1991-1-4 „Eurocode 1. Belastingen op constructies. Windbelasting”, EN 1993-1-3 „Eurocode 3. Ontwerp en berekening van staalconstructies. Aanvullende regels voor koudgevormde onderdelen en geprofileerde platen”, EN 1997-1 „Eurocode 7. Geotechnisch ontwerp. Algemene regels” en EN 1090-2 „Vervaardiging van staal- en aluminiumconstructies. Technische eisen voor staalconstructies” relevant. Bij de keuze van de constructie moeten de geldende uitgaven en nationale bijlagen van het betreffende land worden meegenomen.
Nauwkeurigheid van resultaten. De aantallen platen en palen worden naar boven afgerond op hele getallen. Afmetingen in millimeters worden als hele getallen weergegeven, lengtes in meters met een nauwkeurigheid van 0,001 m, oppervlakken tot 0,01 m² en betonvolumes tot 0,001 m³. Tussenberekeningen gebeuren zonder de maten vooraf af te ronden.
Damwandplaten worden berekend aan de hand van de totale schuttinglengte en de werkende plaatbreedte. De plaats van de palen betekent niet dat bij elk vak een nieuwe plaat moet beginnen. Daardoor verandert een andere paalafstand wel het aantal palen, maar niet het aantal platen. Deze methode past bij doorlopende bekleding van een rechte schutting.
Bij de standaardverdeling behouden de meeste vakken de ingestelde lengte en is het laatste vak korter. Bij gelijkmatige verdeling worden alle vakken even lang zonder de gekozen maximale paalafstand te overschrijden. De tweede optie is handig wanneer een symmetrische indeling belangrijk is.
Horizontale liggers worden berekend als doorlopende rijen over de totale schuttinglengte. Extra palen veranderen de afstanden tussen de steunpunten, maar niet de gezamenlijke lengte van de rijen. De benodigde hoeveelheid materiaal hangt daarom af van de schuttinglengte en het aantal rijen liggers.
Het volume hangt af van het oppervlak van de doorsnede van elke fundering. Bij een rechthoek is dit de breedte maal de lengte, terwijl bij een cirkel het oppervlak uit de diameter en π wordt berekend. Zelfs bij dezelfde diepte kunnen de twee vormen duidelijk verschillende hoeveelheden beton vereisen.
Hoe groter de werkende breedte van een plaat, hoe minder platen nodig zijn voor dezelfde schuttinglengte. Voor een schutting van 20 m zijn bijvoorbeeld 20 platen nodig bij een werkende breedte van 1000 mm, maar slechts 19 bij 1100 mm. Gebruik de werkende breedte van het gekozen profiel, zodat de zijdelingse overlapping niet dubbel wordt meegeteld.