Kalkulator wykonuje obliczenie geometryczne łuku z rury profilowej na podstawie dwóch zadanych wymiarów gotowego elementu: szerokości B i wysokości strzałki H w mm. Na podstawie tych wartości wyznacza promień gięcia R, kąt segmentu φ oraz długość łuku L, co jest przydatne przy wstępnym trasowaniu łuków, zadaszeń, szklarni, daszków i innych elementów giętych.
Obliczenie jest przeznaczone specjalnie dla łuku kołowego. Kalkulator nie ocenia nośności, nie sprawdza możliwości gięcia na zimno i nie uwzględnia sprężystego odkształcenia powrotnego po odciążeniu, zmiany grubości ścianki, miejscowej owalizacji ani ograniczeń technologicznych konkretnej giętarki do rur.
Zasada obliczeń. Algorytm traktuje gotowy element jako segment okręgu. Oznacza to, że podana szerokość B jest przyjmowana jako cięciwa łuku, a podana wysokość H jako strzałka tej cięciwy. Wszystkie pozostałe wartości są następnie wyznaczane z geometrii okręgu bez empirycznych współczynników korekcyjnych i bez współczynników bezpieczeństwa.
Jednostki miary. Wszystkie wejściowe i wyjściowe wymiary liniowe w obliczeniu są wyrażone w mm, a kąt segmentu jest wyrażony w stopniach. Dzięki temu szerokość, wysokość, promień i długość łuku pozostają w jednym układzie jednostek i mogą być bezpośrednio używane do trasowania i ustawiania maszyny.
Promień gięcia. Najpierw z szerokości B i wysokości H obliczany jest promień okręgu R odpowiadający łukowi:
R = H / 2 + B2 / (8 × H)
Znaczenie tego wzoru polega na tym, że odtwarza on promień okręgu na podstawie znanej cięciwy i jej strzałki. Im większa jest wysokość H przy tej samej szerokości B, tym bardziej stromy jest łuk i tym mniejszy jest otrzymany promień.
Kąt środkowy. Po wyznaczeniu promienia obliczany jest kąt segmentu φ odpowiadający temu samemu łukowi:
φ = 2 × arcsin(B / (2 × R))
W samym obliczeniu funkcja arcsin zwraca kąt w radianach, po czym wynik jest przeliczany na stopnie. Ten kąt pokazuje, jaką część pełnego okręgu zajmuje obliczony łuk.
Długość łuku. Następnie rzeczywista długość wygiętego odcinka rury jest obliczana za pomocą wzoru na łuk okręgu:
L = R × φ
Tutaj kąt φ jest używany w radianach. Znaczenie wyniku jest proste: jest to długość środkowej geometrycznej linii łuku między jego końcami, czyli długość odcinka krzywoliniowego, a nie prosta rozpiętość między podporami.
Szerokość łuku. W obliczeniu wartość B jest prostą odległością między punktami końcowymi łuku. W przypadku łuków i ram jest to zwykle rozpiętość montażowa, którą ma pokryć gięty element.
Wysokość strzałki. Wartość H jest maksymalnym wzniesieniem łuku ponad linię łączącą jego końce. Jeżeli potrzebny jest bardziej płaski kształt, zwykle zmniejsza się H przy tej samej wartości B, a jeżeli potrzebny jest bardziej stromy łuk, zwiększa się ją.
Praktyczny dobór parametru. Przy ustawianiu walców lub giętarki do rur głównym punktem odniesienia jest zwykle obliczony promień R. Do sprawdzenia zgodności z projektem wykorzystuje się również kąt φ i długość łuku L, ponieważ ten sam promień może dotyczyć łuków o różnej długości i różnym kącie rozwarcia.
Odkształcenia technologiczne. Kalkulator nie stosuje korekty na sprężysty powrót metalu po gięciu. W praktyce dla stali i aluminium rzeczywisty promień po odciążeniu jest często nieco większy niż obliczony, dlatego przy pracach powtarzalnych zwykle wykonuje się próbkę i koryguje ustawienie maszyny.
Przekrój rury. Algorytm nie wykorzystuje wymiarów profilu, grubości ścianki, gatunku stali, położenia spoiny ani metody gięcia. Dlatego obliczenie nadaje się do geometrii łuku, ale nie zastępuje sprawdzenia minimalnego dopuszczalnego promienia gięcia dla konkretnej rury profilowej.
Rozwinięcie półfabrykatu. Długość łuku L pokazuje geometryczną długość wygiętej części, ale nie obejmuje naddatków na proste końce, cięcie, dopasowanie do połączeń ani lokalnych stref technologicznych. Do produkcji takie dodatki zwykle określa się oddzielnie.
Ramy europejskie. Gdy wynik jest używany dla konstrukcji metalowych, obliczenie geometryczne jest zwykle rozpatrywane łącznie z wymaganiami norm EN 1993-1-1 Eurokod 3. Projektowanie konstrukcji stalowych. Reguły ogólne i reguły dla budynków, EN 1090-2 Wykonanie konstrukcji stalowych i aluminiowych. Wymagania techniczne dotyczące konstrukcji stalowych oraz EN 10219 Kształtowniki zamknięte konstrukcyjne spawane, formowane na zimno, ze stali niestopowych i drobnoziarnistych.
Dokumenty te nie podają bezpośrednio wzorów dla tego zadania geometrycznego, ale stanowią ramy normatywne do doboru przekroju, sprawdzenia możliwości wykonania, tolerancji, jakości wytwarzania i przydatności elementu do rzeczywistych warunków eksploatacji.
Ponieważ w większości łuków z rury profilowej giętych na walcach stosuje się właśnie schemat gięcia po okręgu. Tworzy on jednoznaczną zależność między szerokością, wysokością, promieniem i długością łuku oraz nadaje się do szybkiego obliczenia technicznego.
Przy pracy jednorazowej kalkulator daje dobrą podstawę geometryczną, ale w produkcji zwykle wykonuje się próbę. Wynika to ze sprężystego powrotu metalu, właściwości maszyny i rzeczywistego zachowania konkretnej rury profilowej podczas gięcia.
Szerokość B jest prostą odległością między końcami elementu. Długość łuku L jest zawsze większa od tej wartości, ponieważ jest mierzona wzdłuż krzywej linii rury.
Tak, ten typ obliczenia łuku z rury profilowej jest często stosowany dla zadaszeń, szklarni, daszków i lekkich konstrukcji łukowych. Głównym warunkiem jest to, aby kształt elementu był zbliżony do łuku kołowego, a nie do dowolnej krzywej.
Ponieważ jest to obliczenie geometrii gięcia, a nie obliczenie nośności. Aby sprawdzić wytrzymałość, stateczność i naprężenia dopuszczalne, potrzebne są dodatkowe dane wejściowe: przekrój rury, grubość ścianki, materiał, schemat podparcia i obciążenia według Eurokodu 3.