Kalkulator proporcji betonu oblicza skład mieszanki betonowej na podstawie podanej objętości, klasy wytrzymałości, konsystencji i właściwości materiałów. Wyznacza ilości cementu, wody, piasku oraz kruszywa grubego w kilogramach i metrach sześciennych, a także proporcje składników według masy i objętości.
Obliczenia służą do wstępnego doboru składu betonu, planowania zakupu materiałów oraz przygotowywania mieszanki na budowie. Wszystkie ilości są najpierw wyznaczane dla 1 m3 gotowego betonu, a następnie przeliczane na wymaganą objętość.
Podstawowe zużycie wody. Wartość wyjściowa wynosi 190 l na 1 m3 mieszanki betonowej. Jest ona korygowana zależnie od konsystencji betonu, maksymalnego wymiaru ziaren kruszywa grubego i jego rodzaju.
Korekty zależne od konsystencji. Dla klas opadu stożka S1, S2, S3, S4 i S5 stosuje się kolejno poprawki -20, -10, 0, +10 i +20 l/m3. Im większa wymagana urabialność, tym większa obliczona ilość wody. Klasy odpowiadają opadowi stożka: S1 - 10-40 mm, S2 - 50-90 mm, S3 - 100-150 mm, S4 - 160-210 mm, S5 - co najmniej 220 mm.
Korekty zależne od uziarnienia. Dla maksymalnego rozmiaru ziaren 8, 16, 22 i 32 mm stosuje się odpowiednio poprawki +12, 0, -6 i -12 l/m3. Większe kruszywo zwykle wymaga mniej wody do uzyskania porównywalnej urabialności.
Rodzaj kruszywa grubego. Dla kruszywa łamanego dodatkowa poprawka wynosi 0 l/m3, a dla żwiru ilość wody zmniejsza się o 5 l/m3. Uwzględnia to kształt ziaren: zaokrąglony żwir zwykle poprawia urabialność mieszanki.
Ilość wody = 190 + korekta konsystencji + korekta uziarnienia + korekta rodzaju kruszywa
Po zastosowaniu poprawek obliczona ilość wody jest ograniczana do 140-240 l/m3. Jeśli wynik wynosi mniej niż 140 l/m3, przyjmuje się 140 l/m3. Jeśli przekracza 240 l/m3, przyjmuje się 240 l/m3.
Stosunek wodno-cementowy. Ilość cementu jest określana na podstawie obliczonej ilości wody i przyjętego stosunku masy wody do masy cementu (W/C). Wyższe klasy wytrzymałości betonu wymagają niższego W/C, dlatego przy tej samej ilości wody potrzeba więcej cementu.
Kalkulator przyjmuje następujące orientacyjne wartości W/C:
Klasa wytrzymałości cementu. Do obliczonej ilości cementu stosuje się współczynnik korygujący uwzględniający różnice w jego wytrzymałości. Wynosi on 1.08 dla klasy 32.5, 1.00 dla 42.5 i 0.95 dla 52.5. Przy tej samej klasie betonu cementu 32.5 potrzeba więc o 8% więcej, a cementu 52.5 o 5% mniej niż w obliczeniu z cementem 42.5.
Cement, kg/m3 = (Woda, kg/m3 / W/C) × współczynnik klasy cementu
W obliczeniach zakłada się, że 1 l wody ma masę 1 kg. Na przykład dla betonu C25/30 o konsystencji S3, kruszywie łamanym 16 mm i cemencie 42.5 zużycie wody wynosi 190 l/m3, a cementu 380 kg/m3.
Przyjęte wartości W/C i współczynniki korekcyjne służą do wstępnego szacowania składu mieszanki. Rzeczywiste osiągnięcie wymaganej klasy wytrzymałości zależy od właściwości materiałów, jakości mieszania i warunków pielęgnacji betonu.
Metoda objętości bezwzględnych. Po określeniu ilości wody i cementu oblicza się objętość, jaką zajmują one w 1 m3 gotowej mieszanki. Uwzględnia się również objętość powietrza. Pozostałą część metra sześciennego rozdziela się między piasek i kruszywo grube.
Do przeliczania masy na objętość bezwzględną przyjmuje się następujące gęstości ziaren:
Są to gęstości ziaren bez pustek między nimi, a nie gęstości nasypowe. Objętość bezwzględną każdego składnika oblicza się, dzieląc jego masę przez odpowiednią gęstość.
Powietrze w mieszance betonowej. Dla kruszywa 8 mm przyjmuje się zawartość powietrza 2%, dla 16 mm 1.5%, dla 22 mm 1.2%, a dla 32 mm 1%. Odpowiadająca mu objętość jest odejmowana od całkowitej objętości mieszanki.
Objętość kruszyw = 1 m3 - objętość wody - objętość cementu - objętość powietrza
Udział piasku. Obliczoną objętość kruszyw dzieli się między piasek a kruszywo łamane lub żwir. Podstawowy udział piasku zależy od maksymalnego rozmiaru ziaren: 45% przy 8 mm, 40% przy 16 mm, 37% przy 22 mm i 34% przy 32 mm.
Udział piasku jest następnie korygowany według konsystencji: S1 - zmniejszenie o 2 punkty procentowe, S2 - o 1 punkt, S3 - bez zmian, S4 - zwiększenie o 1 punkt, S5 - o 2 punkty. W przypadku kruszywa łamanego udział rośnie o kolejny 1 punkt procentowy, a w przypadku żwiru maleje o 1 punkt.
Po wszystkich korektach udział piasku ogranicza się do 28-52% całkowitej objętości bezwzględnej kruszyw. Jeśli obliczona wartość wykracza poza ten przedział, przyjmuje się najbliższą wartość graniczną.
Objętość piasku = objętość kruszyw × udział piasku
Objętość kruszywa grubego = objętość kruszyw - objętość piasku
Masy piasku i kruszywa grubego wyznacza się, mnożąc ich obliczone objętości bezwzględne przez odpowiednie gęstości ziaren.
Objętość nasypowa. Przy zakupie piasku i kruszywa grubego uwzględnia się objętość obejmującą pustki między ziarnami. Różni się ona od objętości bezwzględnej stosowanej przy obliczaniu składu mieszanki betonowej.
Do przeliczenia masy na objętość nasypową przyjmuje się następujące średnie gęstości nasypowe:
Objętość nasypowa, m3 = masa materiału, kg / gęstość nasypowa, kg/m3
Rzeczywista gęstość nasypowa zależy od rozmiaru i kształtu ziaren, wilgotności oraz zagęszczenia. Dlatego wyniki w metrach sześciennych mają charakter orientacyjny, natomiast obliczone masy materiałów są podawane oddzielnie.
Proporcje masowe. Masę cementu przyjmuje się za jedną część. Masy wody, piasku i kruszywa grubego dzieli się osobno przez masę cementu. Kolejność jest następująca: cement : woda : piasek : kruszywo grube. Na przykład 1 : 0.5 : 2 : 3 oznacza, że na 1 kg cementu przypada 0.5 kg wody, 2 kg piasku i 3 kg kruszywa grubego.
Proporcje objętościowe. Obliczenia wykorzystują objętości nasypowe materiałów. Przyjęto gęstości 1400 kg/m3 dla cementu, 1600 kg/m3 dla piasku, 1500 kg/m3 dla kruszywa łamanego i 1600 kg/m3 dla żwiru. Dla wody stosuje się 1000 kg/m3. Objętość każdego składnika dzieli się przez objętość nasypową cementu.
Otrzymane proporcje objętościowe umożliwiają przybliżone dozowanie za pomocą pojemników o jednakowej pojemności, na przykład wiader. Rzeczywista ilość materiału w każdym pojemniku zależy jednak od wilgotności i zagęszczenia.
Liczba worków cementu. Całkowitą masę cementu dzieli się przez podaną masę jednego worka. Wynik jest zawsze zaokrąglany w górę do pełnej liczby, aby zapewnić odpowiednią ilość cementu.
Liczba worków = zaokrąglenie w górę (masa cementu / masa jednego worka)
Przeliczenie na wymaganą objętość. Masy i objętości składników obliczone dla 1 m3 betonu mnoży się przez podaną objętość mieszanki w m3. Na przykład do 3 m3 potrzeba trzy razy więcej każdego materiału niż do 1 m3. Proporcje składników pozostają takie same.
W praktyce europejskiej do określania wymagań wobec mieszanek betonowych stosuje się następujące normy:
Współczynniki zużycia wody, stosunki wodno-cementowe i udziały kruszyw zastosowane w kalkulatorze są założeniami obliczeniowymi, a nie uniwersalnymi normowymi recepturami betonu. Ostateczny dobór składu musi uwzględniać rzeczywiste właściwości materiałów i wymagania dotyczące gotowego betonu.
Wyższa klasa wytrzymałości wiąże się z niższym przyjętym stosunkiem wodno-cementowym. Przy tej samej ilości wody oznacza to większe zużycie cementu. Na przykład początkowe W/C dla C20/25 wynosi 0.53, a dla C30/37 0.45, więc druga mieszanka wymaga więcej cementu.
Dla bardziej urabialnej mieszanki kalkulator zakłada większą ilość wody. Aby zachować stosunek wodno-cementowy przyjęty dla wybranej klasy wytrzymałości, zwiększa się również ilość cementu. Faktyczna urabialność zależy także od właściwości kruszyw i warunków przygotowania mieszanki.
Materiał sypki zawiera pustki między ziarnami, dlatego zajmuje więcej miejsca niż same cząstki stałe. Podczas przygotowywania betonu pustki te są częściowo wypełniane zaczynem cementowym i drobniejszymi cząstkami. Z tego powodu do obliczania składu stosuje się objętości bezwzględne, a do szacowania zakupów objętości nasypowe.
Proporcje masowe określają stosunek składników w kilogramach i są przydatne przy dozowaniu wagowym. Proporcje objętościowe umożliwiają przybliżone odmierzanie cementu, piasku, kruszywa łamanego i wody pojemnikami o tej samej objętości. Stosunki różnią się ze względu na różne gęstości nasypowe materiałów.
Wilgotny piasek zawiera dodatkową wodę, która może zmienić rzeczywisty stosunek wodno-cementowy mieszanki. Kalkulator wyznacza teoretyczne zapotrzebowanie na wodę bez osobnej korekty wilgotności kruszyw. Przy przygotowywaniu betonu należy dostosować ilość dodawanej wody do rzeczywistej wilgotności materiałów.